#onur

Dizlerimin üzerinde yaşamaktansa, ayaklarımın üzerinde ölmeyi tercih ederim.

Ayakkabılarımın altı delikti; ama üstü her zaman boyalıydı.

Diz çökerek yaşamaktansa, ayakta ölmek daha iyidir.

Ölüm ve acı engellenemez ancak onlardan duyulan korku ve endişe engellenebilir. Kötü olan ölüm değil. Utanç verici bir ölümdür.

İnsan ne fakirlikten, ne sürülmeden, ne hapisten, ne de ölümden korkmamalı, yalnız korkak olmaktan korkmalıdır.

Arkadaşlar, değerli izleyiciler, meslektaşlar, gazeteciler, politikacılar yahu şu ölümlü dünyada para için, pul için, iktidar için, siyaset için, hırs için, başkalarının hürriyetlerini, onurlarını, mallarını, mülklerini, zedelemeye değer mi?

Dizlerimin üstünde yaşamaktansa, ayaklarımın üstünde ölmeyi tercih ederim.

Kullandığı ilaçtan telefona kadar her şey gavur malı ama "bizim şeref, namus, vatan ve bayrak var" diyor. Reayanın şerefi ve namusu olur mu?

Emperyalizm var oldukça, diz çökmeyenler, en sağlam halka oldular.

Eğitim, altın bir çelenk gibidir. İnsana yüce bir onur kazandırır ve bir bedel karşılığında elde edilir.

Güya ben demişim ki, HDP Meclis'e girmezse ülkede kaos olur, erken seçime gidilir. 29 Mayıs günü Erzincan'da, Erdoğan'dan bunu ispatlamasını istemiştim. İspatlamayanın namert, alçak ve şerefsiz olduğunu hiç çekinmeden haykırmıştım. Fakat Erdoğan bana mısın demiyor. Sanki duvara konuşuyorum. Pişkince, hayasızca asılsız ve ahlaksız iddiasını sürdürüyor. Bak Sayın Erdoğan, MHP Genel Başkanı olarak, bölücü HDP'nin Meclis'e girmediği takdirde kaos olur türünden bir beyanatım varsa ve sen bunu somut şekilde; yer ve zamanını göstererek açıklayamıyorsan, tekrar ifade ediyorum, alçaksın, şerefsizsin!

Siz inanmayın bu sahte sözlere. Şerefsizliğin kimin ayağına dolandığı kısa sürede açığa kavuşmuştur.

Özgür yaşanmışsa, özgür ölünmelidir!

Ve ben 24 yaşındayken kendimi Türkiye'nin bağımsızlığına armağan etmekten onur duyuyorum.

Milliyetçilik, Türk toplumunun çimentosudur. Milliyetçilik kimliğimizdir. Milliyetçilik onurumuzdur, iftihar ediyoruz.

Özgürlük insanın haysiyetiyle el ele gider.

Onura, onur için değil, getirdiği yarar uğruna değer veririz.

Eğer bir gün beni başım eğik görürsen bil ki başım; yere düşmüş birini kaldırmak için eğilmiştir.

Bir insanın yaşayıp yaşamadığını atan nabzından değil, onurlu duruşundan anlarsınız.

Dizlerimin üzerinde yaşamaktansa, ayaklarımın üzerinde ölmeyi tercih ederim.

Ayakkabılarımın altı delikti; ama üstü her zaman boyalıydı.

Bir cumhuriyet, adalet ve onur ilkelerini kafasına yerleştirmiş bir insan kitlesine sahip olmaksızın sağlanamaz.

Bu söyleyeceğim belki biraz iddialı olabilir ancak diz çökerek yaşamaktansa dimdik ölmeyi tercih ederim.

Ne yazık ki, iyilik ve onur istisnai insanlar arasında bir kural olmaktan çok istisnadır, dahilerden bahsetmemek.