#kusur

Hayvanlar hepsi kendi aleminde öylesine huzur içinde hallerinden sızlanmazlar, kan ter dökmemekteler, karanlıkta gözleri açık uzanmıyorlar ve ağlamıyorlar. Ah siz yüreğinde karanlık bir noktası olmayan ve kafası hiç karışmayan insanlar, çelişkisiz ve gölgesiz hayatlarınızla ne kadar sıkıcı ve ne kadar ‘az’sınız.

Gözümüzdeki kıymık en iyi büyüteçtir.

Son derece kusurlu olan bu dünyada herhangi bir şey ne kadar kusursuz olabilirse..

Hayatın her yeri delik deşikti, sayfaları yırtılmış, buruşturulmuş, fırlatılıp atılmış bir kitap gibi.

Karşımızdakinin yalnızca kendi budalalığımız, kusurumuz ve kötülüğümüz olduğunu akıldan çıkarmayarak her insan budalalığına, kusuruna ve kötülüğüne hoşgörülü bir şekilde yaklaşmalıyız.

İnsan kendi bedeninin ağırlığını, hareket ettirmek istediği her yabancı cisminkinden farklı olarak, nasıl duyumsamaksızın taşırsa, aynı şekilde kendi kusurlarını ve kötülüklerini değil, ötekilerinkini fark eder yalnızca.

Benim düşünebildiğim en mutlu evlilik; sağır bir erkekle, kör bir kadının evlenmesidir.

Çok azımız katil ya da hırsızız, ama hepimiz yalan söylemişizdir.

Yaşantınızın her alanında kusursuzluk arayışınızı bıraktıkça, yaşamın kendi içindeki kusursuzluğu keşfedeceksiniz.

Eğer iki insan birbirlerinin ufak kusurlarını affedemezse, uzun zaman dost olamazlar.

Ne ilim vardır ki olsun sonu; ne insan vardır ki olmasın kusuru.

Hırs, özel bir insanda bir kusurdur.

Varoluşun içinde evren küçük bir kusurdur.

Ben terazi değilim ki yanılma ve hatadan uzak olayım.

Kişioğlu düzeltemediği kusurlarını giderek birer üstünlük, birer erdem saymaya başlar.

Hatalar ve kusurlu ürünler dünyasında sanki yaşam için gerekliymiş gibi yaşamayı öğrendik.

İnsanın özü kusurludur.

Sosyalizm öğretisinde, hayatın çok kötü bir şekilde olumsuzlanması, kötü bir şekilde gizlidir. Böyle bir düşünceyi nihai olarak düşünenler, kusurlu doğmuş insanlar ya da ırklar olmalıdır.

Kendini bilen, bilmeyenin kusuruna bakmaz.

Her insan aslında zaaf dolu bir yaratıktır.

İnsan büyük bir kibir abidesidir. Hiçbir zaman cehaletini itirafa yanaşmaz.

Eger insanin kusursuzlugu diye bir sey olsaydi, her bir sorunun ideal, standart, dogru ve tek cevabi olurdu.

Hünerine olduğu gibi, kusuruna da sahip çıkacaksın.

Akıllı kibir diye bir şey yoktur. Bu bir içgüdü. Ve her şeyden önce kibirli olmayan bir adam asla bulamayacaksın.