#kontrol

Şartların kontrolümüzün dışında olduğu bahanesi genelde çok erken pes etmeye yol açar.

Yaşamın sırrı sana ne olduğu değil, sana olanla senin ne yaptığındır.

Hayatınızın kontrol merkezi tutumunuzdur.

İlk başta insana itaat eder ve ancak daha sonra onun korkunç efendileri olur.

Despotlar, havanın ahlaklı olduğu bölgeleri severler.

Kontrol edebildiğin stres faydalıdır. Kontrol edilemeyen stres zararlıdır. Stresini kontrol edebilen bir insan, korkmasın. Çünkü kontrol edilebilen anksiyete dikkati ve öğrenme hissini arttırıyor. Gamsız insan, tembel insandır. Amaca yönelik kontrol edebilen bir kaygı varsa bu bir anksiyetedir. Kişiyi üretken ve verimli yapar.

Kendi yaptıklarınızı değiştirmek, başkalarının yaptıklarını değiştirmekten daha kolaydır.

Kurtuluşunuz başkalarının aksiyonlarına değil, kendi reaksiyonlarınıza bağlıdır.

AcıIar; yaşanan oIayIarIa değiI, kişinin verdiği tepkiIerIe iIgiIidir.

Harp benim elimde anarşinin taban tabana zıddı bir şey olmuştur.

Fakirleri, zenginleri öldürmekten alıkoyan dindir.

Din sıradan insanları sessiz tutmak için mükemmel bir şeydir.

Osmanlı'da devlet ekonomiyi bizzat yönetmiyor, içinde bulunmuyor fakat faktörleri kontrol ediyordu.

Beğenmediğin bir şeyi değiştir. Eğer onu değiştiremiyorsan kendi tutumunu değiştir.

Devlet efendilik ve kölelik olmadan düşünülemez; Çünkü devlet içerdiklerinin hepsinin efendisi olmayı amaçlar.

Yaşamı kollarımız arasında tutamayız.

İnsanın öfkesini belli etmesi kadar tehlikeli, hatalı bir şey yoktur.

Her şeyin bir görüş olduğunu ve görüşünde sizin gücünüz dahilinde olduğunu düşünün. O halde istediğiniz bir zamanda görüşünüzü aradan çıkarın; tıpkı bir burnu az önce dönmüş denizci gibi sakin, dingin ve dalgasız bir körfeze ulaşırsınız.

Eğer bir dış etken sizi üzerse, duyduğunuz acı o şeyin kendisinden değil, sizin ona verdiğiniz değerden geliyordur, onu da her an ortadan kaldırma gücünüz vardır.

Güç zihninizdedir, - dışarıda bir yerlerde değil. Bunu anladığınızda dayanıklılık gücünüzü de bulacaksınız.

Algılarını, isteklerini ve içgüdülerini sona erdirirsen ruhun özgürdür.

Halklar doğaları itibariyle kararsızdırlar ve onları bir şeye inandırmak kolay olsa bile, bu inanca kuvvetle sarılmalarını sağlamak zordur: dolayısıyla, işler o şekilde düzenlenmelidir ki, artık inanmaz oldukları zaman zorla inandırılabilsinler.

...Korkulmak ve sevilmek hakkında söylediklerime dönüp sonuç olarak diyorum ki, insanlar severken kendilerine, korkarken prense bağlı olduklarına göre, sakıngan bir prens, başkalarına bağlı şeye değil de kendisine bağlı şeye dayanmalıdır. Sadece, korku salarken kin ve nefret uyandırmasın yeter.

Özgür yaşamaya alışmış bir kenti kim ki ele geçirir de yıkmaz ise onun tarafından yıkılmayı beklemelidir; çünkü bir başkaldırıda, özgürlük adı ve ayrıca ne geçen zamanın uzunluğunun ne de yapılan hiçbir iyiliğin belleklerden silemediği eski görenekler ona sığınak olur. Ne yaparsan yap, neye girişirsen giriş, eğer o kentin yerlilerini sürmekte, dağıtmakta duraksarsan, asla, ne bu adı ne de bu alışkanlıklarını unutmazlar ve en küçük bir fırsatta bunlara sarılırlar.