#keşif

Araştırmaktan vazgeçmeyeceğiz ve araştırmamızın sonunda başladığımız yere tekrar dönecek, orayı yeniden keşfedeceğiz.

İnsan sadece akli düşünceyle Tanrı'yı keşfedebilir.

Her bilimin temelinde, evreni düzenleyen ve yönetenler kadar sabit ve değiştirilemez ilkelere dayanan bir sistem vardır. İnsanoğlu bu ilkeleri yapamaz, sadece keşfeder.

Ya bilim tek tek keşif ve icatların birikmesiyle gelişmiyorsa?

Bilinende sınır vardır, bilinmeyende sınır yoktur. İnsan aklı anlaşılmazlığın engin okyanusunda barınacak bir ada sağlar. Her kuşağa düşen iş, bu okyanustaki adaya biraz daha toprak katarak büyütmektir.

Bilinen sonlu, bilinmeyen sonsuzdur; entelektüel olarak, açıklanamaz bir okyanusun ortasında bir adacık üzerinde duruyoruz.

Bilimsel çalışmalarda, gerçeğin ötesine geçmeyi reddedenler nadiren gerçeğe ulaşırlar.

Biz hiçbir şeyin milyonda birini bile bilmiyoruz.

Gezmek, mutlaka uzağa gitmeyi gerektirmez; tarihe ve beyinlere yapılan seyahatler büyüleyici olanlardır.

Bir cismi ya da kişiyi merak edip de peşin hükümlü fikirler tarafından engellenmek kadar zor bir şey yoktur. İşte bu perde zaman zaman kalkar, onu kaldıran kişiye ise dahi denir.

Dağları, ormanları, dar geçitleri, çıkmaz yolları ve bataklıkları bilmiyorsan; silahlı bir güçle manevra yapamazsın. Yerli rehberler kullanmadıkça arazinin yararlarını bilemezsin.

Zaten var olan yollar üzerinden gelecek olan mükemmel bir teoriye inanmıyorum. Bizim yeni bir şeye ihtiyacımız var. Bunun ne olabileceğini tahmin edemeyiz ya da ne zaman bulacağımızı çünkü eğer bilseydik, çoktan bulmuştuk da! Bu 20 yıl içerisinde gelmeliydi, ancak belki de hiç bulamayacağız.

Ayaklarınıza değil, gökyüzüne bakın. Gördüğünüz şeylerin mantığını anlamaya çalışın. Evren’in neden var olduğunu düşünün. Meraklı olun.

Hayat sadece iki şey için güzeldir. Matematiği keşfetme ve öğretme.

Evrendeki en büyük gösteri, sen aklını keşfettiğin an başlar.

Mühim olan Allah’ın size bağışladığı yeteneği keşfetmek.

Kendini seçemiyorsun, bırakıp kaçamıyorsun. Yazmadığın bir hikâyede, uzun ya da kısa vadede az biraz keşfediyorsun.

O masanın içinde kalan karanlık bir bölge var. Oraya hiç girmemişler, hep korkmuşlar.

Mars’a gitmek bir dizi bebek adımı gibi ve bunlar uzaydaki ilk insan Yuri Gagarin ile başladı.

Uzay İstasyonu büyülü bir yer ve inanılmaz bir bilim tesisi.

Merak, yüce ve cömert beyinlerde, ilk ve son tutkudur.

Hayat gerçekten bir avuç yerde durmadan dönüp durmak, sonra da yaşlanıp ölüp gitmek mi yoksa bu dünyada başka türlü yaşamak mümkün mü?

Küçük bir yerde dolaşıp durarak ihtiyarlamak için mi geldik dünyaya?

Başka yerlerde neler olup bittiğini bilmek istiyorum.