#kader

Tüm nehirler denize bağlanır.

Gitti işte... Herkesin gittiği gibi.

Bir insan kapana kısılmışsa ve seçme şansı yoksa, kapanın içini dekore etmeye girişir.

Şans tasarımın kalıntısıdır.

Büyük bir olasılıkla bir kaçık tarafından haklanırım.

Sorunlarımız insan yapımıdır, dolayısıyla insan tarafından çözülebilirler. Ve insan istediği kadar büyük olabilir. İnsan kaderinin hiçbir sorunu insanoğlunun ötesinde değildir.

Aşk konusunda yanlış seçimden söz etmek hatalıdır, zaten seçim varsa o yanlıştır.

Bu dünyaya aşığım. Toprağını yonttum, hasatını topladım, mevsimlerini bekledim ve her zaman ektiğim şeyi hasat ettim.

Yolculuğu sen yaparsın, nereye olduğunu kader belirler.

Kişi bir şeye kendini tamamen adadığında Tanrı da harekete geçer.

Eğer Tanrı başka türlü olmamı isteseydi, beni başka türlü yaratırdı.

Eğer Tanrı benim başka bir biçimde olmamı isteseydi beni öyle yaratırdı.

Dünyayı dolaştıkça görürüz ki insan kölelik için doğmuştur.

Nasıl veya ne zaman öleceğinizi seçemezsiniz. Sadece nasıl yaşayacağınıza karar verebilirsiniz.

Gerçek inananlarsanız, kader size gerçek yolu gösterecektir.

Zamanı geldiğinde ölecek olan benim. Bırakın hayatımı istediğim gibi yaşayayım.

İyi de neler olacağına madem Tanrı kendisi karar veriyordu, o zaman neden bu köylüler kaderleri konusunda bu kadar endişeliydiler, kiliselere din adamlarına bu kadar bel bağlıyorlardı.?

Adalet, bir demircinin elindeki güçlü çekiç gibi asılıydı dünyamızın üstünde. Bir süre demircinin havada kalan kolu, beklenmedik bir anda, hem de büyük bir güçle örsün üzerine iniverirdi.

Ne yağmurun, ne rüzgârın, ne de ateşin işlenen suçların izlerini silemeyeceğine inanılırdı. Adalet, bir demircinin elindeki güçlü çekiç gibi asılıydı dünyamızın üzerinde.

Adalet, saf ve masum birinin kafasına inmeden önce durmasını da bilen güçlü bir elin tuttuğu koca bir balyoz gibi asılı dururdu dünyanın üstünde.

Beni asıl şaşırtan, onun gibi, hayat boyu sayısız dua edip pek çok günü bağışlanan bir adamın, önemsiz bir günahkar gibi hastalık çekmesiydi.

Fazla mesai yapmaktan ne kadar yorgun olursa olsun Tanrı kullarını böyle bir tehlikeye maruz bırakacak bir gaflete düşemezdi.

Zaten bütün insanların bir gün yok olup gideceği söylenmiyor muydu, küller küllere, toprak toprağa denilerek.

Bütün insanların bir gün öleceğini, hiçlikten gelip hiçliğe döneceklerini söylememiş miydi?