#kader

Ne zaman mutlu olmaya kalksam; otur diyor yalnızlığım, otur…

Doğumundan 5 dakika sonra adına, milliyetine ve dinine karar verdiler. Hayatını seçmediğin şeyleri savunarak geçiresin diye.

Sevgi, onu buldugunuz yerdedir. Çıkip aramayı aptalca bulurum ve bunun ölümcül olabilecegini düşünürüm.

Aşk bulunduğunuz yerdedir. Aramaya çıkmak bence enayiliktir ve gene bence çoğunlukla ölümcüldür.

Dünya'nın olabileceği tek hal vardı: Olduğu hal.

İyilik bu toprakları terk etti; ölümlerden kaçmanın yolu kalmadı. Ölüm, her an, her yerde ölüm.

Çok fiyakalı bir hastalığa yakalandım baba...

Onlara Tanrı Türk adını verdi ve Onları yeryüzüne hakim kıldı.

Onun (e.n. kaderin) peygamberiymiş gibi durmayı bıraktığımızda yazgımızı belirleyebiliriz.

Geleceğe, geçmişte döşenmiş çelik raylar üzerinden ulaşılmaz.

Cehennem yerinde hiç ateş yoktur. Herkes ateşini buradan götürür.

Dönüşüm yok madem. Madem bir adım ötesi ölüm ve madem bu benim yeni rolüm. Ben de adam gibi ölürüm.

Kaderci olmayalım. Geçmiş geçmiştir, geleceği de gelirse görürürüz.

Dedim ya, bu kadarı yeter yaşamışlığıma dair. Gerisi fasa fiso. Bırak nereye çekerlerse çeksinler.

Bununla ne zaman yüzleşeceksiniz, ne zaman "pi" sayısının hayatımızı yönettiğini kabul edeceksiniz?

Tektonik hareket engellenemez.

Delikanlı adam doğru zamanda doğru yerde olmaz kardeşim. Sıkıyorsa yanlış zamanda doğru yerde ol bakalım. Hele bir de doğru zamanda yanlış yerde...

Dağ dağa kavuşmaz, insan insana.... kavuşmaz.

Bazı erkekler vasat doğar, bazı erkekler vasatlığı başarır ve bazı erkeklere de vasatlık yüklenir.

Kimsenin aklından, "Nasyonal Sosyalistler olmasaydı, Avrupa'da barış hüküm sürerdi," diye bir düşünce geçmesin. Hayır, biz olmasaydık da bizim yaptıklarımızı yapacak kimseler çıkardı. Şartlar olgunlaştığında, görevler yerine getirilmelidir, tıpkı olgunlaşan elmanın muhakkak dalında düşeceği gibi! Bizler kadere karşı çıkamayız, ancak onun peşinden gidebiliriz.

Tanrı niçin başkalarına verdiklerini benden esirgiyor? Tanrım, Tanrım beni niçin bıraktın?

İnsanların kaderini ekonomi değil, politika belirler.

Kimse, kendi gölgesinin dışına sıçrayamaz, sahip olduğu inançların dışında bir inanca da sahip olamaz.

Yaşamak, bir ortamın çaresiz tutsağı olmaktır.