#kaçış

Suçu gelin etseler de kimse güvey girmeyecek.

İnsan kendinden de kaçamazdı ya. Yerini değiştirirsin, duygularını değiştiremezsin.

Bir zorluk önünde yalnız başına kaldığı vakit, fazla düşünmekten, fazla sıkılmaktan kurtulmak için, daima çarelerin ilk hatıra gelenine, tedbirlerin en basitine, en acelesine müracaat ederdi; yani hiçbir şeyi halletmez, fakat başından savardı.

Belki de insan korktuğu için kaçmıyor, kaçtığı için korkuyor.

Üç çeşit insan vardır: Kaçanlar, direnenler ve yerinde kımıldamayanlar.

Yaşamdan kaçarak huzur bulamazsın.

Yıllardır temiz tutmaktan, gönül almaktan bıkmadım değil. Şeytan diyor çek kapıyı ya da ne bileyim evdeki bütün patlıcanları kızart gitsin, düşünme.

Gerçekleri al yoksa gerçekler seni yakalar.

Yalın bir gerçek şuydu ki, Ölüm nereden geçecek olsa insanlar önünden çekiliyorlardı.

Sorun şu ki gözlerini kapatabilirsin ama aklını başından alamazsın.

Oysaki özgürlüğü seçmek, Başka vücutlar sevmek, Bir şehri tam kalbinden, Beyninden vurup gitmek var aklımda.

İstediğin kadar uzaklaş, benden kaçamazsın; çünkü nereye baksam orada sen varsın.

Utançtan kaçmak için en sık başvurulan yol mükemmeliyetçiliktir.

Sıradanlığa yönelerek kendi gerisinde kalanlar vardır.

İnsanlar bunu yapar. Bunu biliyorum ve muhtemelen siz de biliyorsunuz. Bazen insanlar, lanet olsun der ver her şeyi bırakıp gider. (Karanlık Öyküler)

Bir kişi kendisinden başka her şeyden kaçabilir.

İnsan kendi hapishanesinde tutuklu bir varlıktır ve bu tutukluluğunu her yere beraberinde taşır. Kaçamaması bu yüzdendir işte.

Neden mi düşünüyorum? Çoğu şeyi düşünmemek için.

Birisi bana 'seyahat etmek neye yarar, insan kendisini hiç terketmiyor ki' demişti.

Siz kitap okumayı seviyorsunuz. İyi bir kitap kadar insanı kendinden uzaklaştıran hiçbir şey yoktur.

Birisi bana seyahat etmek neye yarar, insan kendisini hiç terketmiyor ki demişti.

Delilik acı çekmeyi hatırlamamak için bir yoldur.

İnsan bazen kaçıp bir deliğe saklanmak istiyor, tıpkı bir hayvan gibi.

Genellikle rüyalar için uyurum.