#içe dönüklük

İşim düşmedikçe kendime bile uğramıyorum.

Fakat iç ısısı yeterince fazla olanlar sıkıntı ve kızgınlık yaratmamak veya hissetmemek için toplumdan kaçacaktır.

Tek çıkar yol, gözlerimizi kendi içimize çevirmemizdir.

Yalnız olmanın, düşünecek zaman bulmanın ve sessizlğin tadını çıkarabilmenin son derece tazeleyici ve huzur veren bir niteliği vardır.

Yalnız kalmak herkesin ihtiyacıdır.

Kalabalıktan kaçınıp az ama öz insana sımsıkı bağlanmak vardı doğamda.

Asla şikayet etme, asla açıklama yapma," derdi babam hep. Bu da güvenmen gereken tek kişinin kendin olman gerektiğini anlatıyordu, bu sebeple kendini kendine saklaman en iyisiydi.

Sessiz insanlar en gürültülü zihniyete sahiptir.

Odamda tek başıma olmayı diledim; kitaplarımla baş başa, bu insanlardan uzakta.

Dağlarda yalnızlığımı kimseyle paylaşmak istemem.

Bir sanatçı her zaman yalnızdır - eğer bir sanatçı ise. Hayır, sanatçının ihtiyacı olan yalnızlıktır.

Birileriyle bir şeyler yapmaktansa, tek başıma sessizce kitap okumayı, kendimi vererek müzik dinlemeyi severim.

Hep insanlardan uzak yaşadım, yalnızlığım arttıkça kendimi daha iyi keşfettim.

Hep içeride yaşadım. Hayata hiç dokunmadım.

Gece hayatım olmadı. Yalnızlığı severim.

Tercih edilmiş yalnızlık, tek kişilik cennettir.

Kendi içine saklananı kimse bulamaz.

Etrafta konuşacak kimse olmadığı için, sürekli kitaplarının arasında vakit geçiriyor.

İnsan üzüntülerini anlatarak başkalarını memnun etmemeli.

Bir odanın kapısını kapatıp yalnız kalmak, her zaman hayatımın en güzel şeylerinden biri olmuştur.

Konuşmuyor, anlatmıyor diye hissetmiyor sanmayın. Kimisi içine atar çığlıklarını.

Kendine dalmayı bırak.