#hayat

Hayatta en zor şey, amaçsız insanlarla yaşama zorunluluğudur.

Gölgede duran güneşi göremez.

Hepimiz ölümün nişanlısıyız.

Hayat herkesin yaşadığı, kimsenin yaşamaktan hoşlanmadığı komedya.

Hiçbir zafer umulanı getirmez, hiçbir bozgun mutlak değildir.

Ulu çamlar fırtınalı diyarlarda yetişir.

Gitmek, kaderin hatalarını düzeltmektir.

Olgunlaşmak kalbin daha hassas, kanın daha sıcak, zekânın daha işlek, ruhun daha huzurlu olması demek.

Bazen bir kuyuya benziyor hayat; kör, pis, zehirli bir kuyuya. Boğuluyorum, ölüme koşacak mecalim kalmıyor, kimseyi görmüyor gözüm. Sevdiklerim yabancılaşıyor. Kitaplar tuğla oluveriyor birden. Dostlarımın sesini tanımıyorum. Varlığım bir tele asılıyor. Bir kâbus bu, bir hastalık. Gözlerimi kaybettikten sonra bu kuyuya sık sık düştüm… İstediğini yapamamak, sakatlığımdan doğan bir aciz… Acılarımı dev aynasında büyüten rezil bir hassasiyetim var… Aczime tahammül edemiyorum… Bu, hayatımın perde arkasındaki ardı arkası kesilmeyen uğultu.

Uzviyi ulvileştirmek bakırdan altın imal etmek gibi hayal. Hayatımıza salgı bezlerimiz hükmediyor. Şuurun karanlık bölgelerinden yükselen çığlıkları susturamıyoruz. Çığlık homurtu oluyor nihayet. Homurtu uğultuya inkılap ediyor.

Uçmak için kuş olmak gerekmiyor, Küçük sevinçler olsun yeter.

Ölüyürum tanrım. Bu da oldu işte. Her ölüm erken ölümdür Biliyorum tanrım. Ama, ayrıca, aldığın şu hayat Fena değildir.. Üstü kalsın..

Yaşayanlar seven sevene dünyada, biz öldüğümüzle kalmıştık.

Yarın yapabileceğin bir şeyi, Asla bügünden yapma.

Kötüler koşabiliyorsa… İyiler en azından yürüyebilmeli.

Mutluluğun resmi eğri durur.

Kimse sadelikten ölmez.

Nereye gidersen git, kimi seversen sev, kimden vazgeçersen vazgeç. İnsanın dönüp dolaşacağı yer kendisi.

Bir kâğıt, bir kalem, bir yanmış, bir sönmüş, bir bitmiş sigara... Hayatın bu.

Bir kere hayatta hiçbir göreve zirveden başlanmaz! Basamaklar, hak edildikçe ağır ve emin adımlarla çıkılır. Hemen zirveye oturanlar veya oturtulanlar basamakları tanımadıkları için kolayca aşağı yuvarlanır ama emin adımlarla hedefe ulaşanlar yerlerinden edilemezler kolay kolay.

Nice köpekler selâmet sahiline yüzerken lüzumlu talim ve terbiyeyi almayan bir insan olarak ben dalgalarda boğuluyorum…

Elli yaşındaki biri iki defa yirmi beş yaş hayatını mı yaşamıştır sanıyorsunuz? İnsan hayatı dilimlere bölünmez bir bütündür.

Vaktinde, hatta yerinde doğmamış insanların sonu maalesef böyle oluyor.

Benim için hayat, hâlâ öğrencisi olduğum bir okul.