#hakikat

Dehanın ilk ve en büyük şartı gerçeği sevmektir.

Ne gördüğüm hakikati gizlemekten hoşlanırım, ne de bunu açıkça ifade etmekten korkarım. Aydınlık ve karanlık arasındaki, bilim ve cehalet arasındaki savaşa her yerde katıldım. Bundan dolayı her yerde zorlukla karşılaştım ve cehaletin babaları olan resmî akademisyenlerin yanı sıra kalın kafalı çoğunluğun öfkesinde hedef olarak yaşadım.

Kör hata, aç gözlü bir dönem, aksi şans, Sağır hasetlik, kepaze çılgınlık, kıskanç eşitsizlik, Kaba bir kalp, bozuk ruh, çılgın cesaret, Temiz bir havayı benden gizlemeye yeterli olmayacak, Gözlerimin önünde bir örtü olmayacaktır.

İnsanın sırf çoğunluk, çoğunlukta olduğu için, kitlelerle ya da çoğunlukla aynı şekilde düşünmek istemesi aşağılık ve düşük bir kafası olduğunun kanıtıdır. Halkın çoğunluğu ona inansın inanmasın, hakikat değişmez.

Büyücüler inanç sayesinde, fizikçilerin hakikat sayesinde yaptıklarından daha fazlasını yaparlar.

Gerçek vardır; sadece yalan uydurulur.

Acıların gün ışığına çıkarıldığı yerde eninde sonunda doğruluk hüküm sürecektir.

Şüphe duymayan hakikati bulamaz.

Cevizin kabuğunu kırıp özüne inmeyen cevizin hepsini kabuk zanneder.

Yazılamayan yaşanmış olmayı hak eder mi?

Şeriat; hakikatın zahire yansıdığı zaman aldığı isimdir!.

Hazreti Allâh’ın sonsuz afv u mağfiretini iyi anla! Bu rahmet-i ilâhiyeden habersiz, nehy-i ilâhi ile ömrü geçen insanlar verilen ömrün aydınlığından habersiz, yalnız karanlık yönünün hayranıdırlar! Rahmet-i ilâhiyenin bu görünümünden başka bir hal tanımadıkları halde, alim geçinenler hakikatın cahilleridirler!

Hangi peygamberin şeriati ile yükümlü işe peygamberin ismi ile anılır. Bu gerçeği kabul edenler, bugün azınlıkta oldukları görülse de, asrı idrak edenlerin hakikat ışığı az da olsa görülmeye başladı. Görenlerin adedi günbe gün artıyor. Elhamdulillah. Allah gerçeğe zeval vermesin. Zalimlerin şerlerinden iman edenleri korusun. Amin

İlm kesbiyle pâye-i rif’at, Arzû-yı muhâl imiş ancak. Aşk imiş her ne var âlemde, İlm bir kıyl ü kâl imiş ancak.

Aşk imiş her ne var âlemde. İlm bir kıyl ü kâl imiş ancak.

Tefekkür neticesi bilinçaltının içsel dönüşümüdür. İnsanın aklı hakikatleri tasdik ederken bilinçaltı bu dünyaya sımsıkı inanmaya devam eder. Yol tabiatında bulunan münafıklıktan samimiyete uzanan geçittir.

Çoğunluğun sesi adalet kanıtı değil.

"Gerçek Dünya" ve "Görünür Dünya"; açıkçası; uydurma dünya ile gerçeklik.

Kimse öfkeli insan kadar çok yalan söyleyemez.

Seni tepeden tırnağa oyuncu seni! Sahtesin sen: ne diye dem vurursun hakikatten?

Sahilde durup gemilerin denizde gidip gelişini izlemek bir zevk. Bir kalenin penceresinde durup, bir muhabereyi, aşağıda süregiden macerayı izlemek bir zevk. Ancak hiçbir şey, gerçeğin gözetleme mevkiinde durup da... Aşağı vadideki hataları, amaçsız gezintileri , pusları ve fırtınaları görebilmekle mukayese edilemez

Hakikat otoritenin değil zamanın çocuğudur.

Hiçbir şey, hakikatin gözetleme mevkiinde durmakla mukayese edilemez.

İnsaniyet, hakikate muhtaçtır.