#güç

Ahmak ve barbar büyükler olmasaydı din olmazdı.

Her din tahakküm isteğinden doğmuştur.

Orada harcanmayı talep eden canlı güçleri görmeli ve harekete geçmeliyiz.

Aslında saray mensubu nedir? O, kralların ve insanların talihsizliğinin onu gözlerinden gizlemek için egemenle hakikatin arasına koyduğu bir adamdır.

Yüksek ofis, piramit gibidir; Zirveye sadece iki tür hayvan ulaşıyor - sürüngenler ve kartallar.

Sabır ve zaman, güç ve tutkudan daha çok şey yapar.

Toplumun ileri gelenleri, her günün belli saatinde kilise dedikleri tapınakta bir araya gelirler. Yüzlerini kürsüdeki diz çöken krala dönüp papaza ve kutsal emanetlere sırtlarını vererek sunak önünde geniş bir çember oluştururlar. Kralın burada uyguladığı hiyerarşi gözden kaçacak gibi değil. Kral, Tanrı'ya tapınırken halk da krala tapınıyor.

Bir insanı tanımak istiyorsanız onu büyük bir mevkiye geçiriniz.

Tanrı kralların kralıdır.

Aristoteles'in Politika da bir tiran tanımladığı gibi, insanların sevmediği emirlerini veren tiran olur; güvenliği için korumaları elinde tutan bir tiran olur; komplocularını kurallarına karşı cezalandıran bir tiran olur. Öyleyse iyi prensler hayatlarında nasıl güvende olmalıdır?

Devleti korumak için en uygun yöntem hiçbir zaman egemenlik imtiyazı vermek değildir.

Tükenmiş sistemlerde melankoli, âni bir duyarsızlaşma ve sessizlik biçimidir. İyiyle kötü, doğruyla yanlış arasındaki dengeyi koruyabilme ya da buna benzer değerleri birbirleriyle karşılaştırma hattâ daha genelinde bir güçler dengesiyle toplumsal meydan okuma ve amaçlardan umut kesildiğinde geriye kalan şeydir. Çünkü sistem her yerde ve her zaman çok güçlüdür, yani üstün ve egemen bir konumdadır.

Hiçbir şey baştan çıkarmanın kendisinden daha büyük olmayı beceremeyecektir; onu yok eden düzen bile.

İnsanlık tarihi çoğunlukla, bir şeylere sahip olanlarla olmayanlar arasındaki eşitsiz çatışmadan oluşur.

Zorbalar, ayaklarının altında çiğnedikleri köleler tarafından yetiştirilen Cehalet'in yavrularından başka bir şey değildir.

Bilgi sonsuza dek cehalet yönetecek; ve kendi yöneticileri olmak isteyen bir halkın, bilginin verdiği güçle baş etmesi gerekir.

Halkın özgürlüğünün kısıtlanmasında güç sahiplerinin özgürlükleri sessiz ve adım adım gasp etmesinin örnekleri şiddetle ve ani gasp etme örneklerine göre daha fazladır.

Özgürlük, suistimalin kötüye kullanılmasıyla tehlikeye girebilir, aynı zamanda gücün kötüye kullanılmasıyla da tehlikeye girebilir.

Bilgi sonsuza dek cehaleti yönetecek ve kendi yöneticileri olmak isteyen bir kişi, iktidar bilgisi ile başa çıkmak zorundadır.

Güç sahibi tüm erkekler belli bir dereceye kadar güvenilmez olmalı.

Bilgi sonsuza dek cehaleti yönetecektir.

Gazeteler, tiranlarla mücadele ederler, sonra da kendi tiranlıklarını kurarlar.

Bir şeyi her an anladığınızda, din daha az olası hale gelir. Sadece çifte sarmalın ve sonradan ortaya çıkan genetik devrimin keşfiyle, geleneksel olarak tanrıların seçkin mülkiyeti olarak tutulan güçlerin bir gün bizimkiler olabileceğini düşünmek için gerekçelerimiz vardı...

Biz ve Bilim adamları Tanrı'yı oynamazsa, kim yapacak?