#gökyüzü

Gönlümüzün müziğini yaptık... Gönlümüzün renkleriyle boyadık gökyüzünü.

Fârığ olmam eylesen yüzbin cefâ sevdim seni /
Böyle yazmış alnıma kilk-î kazâ sevdim seni /
Ben bu sözden dönmezem devreyledikçe nüh felek /
Şâhid olsun aşkıma arz u semâ sevdim seni.

Liman üstündeki gökyüzü, ölü bir kanala ayarlanmış renkli bir televizyondu.

İnsan normalde gökyüzüne uzun uzun bakmaz ama soğuk algınlığından yatarken kafasını kaldırır ve orada çok bambaşka bir şey görür. Sarsılır. Oysa biz bilmeyiz ama yukarısı hep öyledir; o bulutlar, o ışık ve gölge oyunları hep vardır.

Gökyüzünün kalkıp dudaklarıma bir değmesi var, oysa kapılar var duvarlar var perdeler var…

Aynı gökyüzünün dünyanın tüm ülkelerini kapsamasına olanak var mı.

Zamanımı yitirdim, yerimi yitirdim
Gökyüzü mavisinde
Yüzünü aydınlatan bu iki mavi göz
Gökyüzü mavisinde.

Gökyüzü açık da olsa kapalı da insan sevmedikçe onu göremez.

İnsan, gökyüzüne bakarken, yıldızları memleketi olarak görebilir.

Ve gökyüzünün kendisi gerçeğin tanığıdır.

Gökyüzünü başımın üstünde görmek bana yasak.

İlk filozoflar gökbilimcilerdi. Gökyüzü insana hatırlatır ki... o sadece hareket etmeye değil ama aynı zamanda tasarlamaya yönelmiştir.

Huzur içindeyim biliyor musun, üstümde masmavi yaz göğü, etrafımda çiçeklenen çayırlar, biçilmelerine az kalan yoncalar ve bereketli çayırlarla...

Gökyüzünün sonsuzluğuna yükselmek istiyorum. Denizin derinliklerine gömülüyorum.

Ve gökyüzünün kendisi gerçeğin tanığıdır.

Kışın yıldızlar ateşlerini yeniden alevlendirmiş gibi görünüyor, ay daha dolgun bir zafer elde ediyor ve gökler daha yüce bir sadelik görünümü giyiyor.

Ancak gençken yaşanabilecek olağanüstü gecelerden biriydi, sevgili okuyucu. Gökyüzünün aydınlığına, yıldızların parıltısına bakıp da “Böylesine güzel bir gökyüzü altında, gerçekten kötü insanlar, öfkeli ve hırçın insanlar nasıl bulunabilir!” diye düşünürsünüz. Bu düşünce yine gençlik düşüncesidir. Dilerim sizin yüreğiniz de olabildiğince uzun bir zaman genç kalsın.

Gökyüzünü seviyorum. Gökyüzüne ne kadar bakarsam bakayım bıkmam, hem bakmak istemediğin zaman da bakmak zorunda değilsindir.

Gece yıldızları tek tük görünen mıymıntı şeyler değildir. Yıldız kalabalığına engin gece dar gelir. Sanki parıltılarıyla göğü sarsıp gürlerler. Hele ufukta ay bir görünekoysun, evren bir peri masalına döner.

Başımız üstünde demin gülüp duran gökyüzü Yedekte bir salapurya şimdi

Gökyüzüne bakmayanların kalbi daha çabuk kirlenir.

Görünmeyen varlığın aydınlattığı bulutların, o kuştüyü yatakları altında gömülmüş duran ayı bekleyen hala çok uzun bir yolculuk var gibiydi; ay, karmaşık göksel işlemlere dalmıştı, henüz gün doğumunu düşünmüyordu.

Yetmiyor yüreğim Yetmiyor gökyüzünü lekeleyen bir bulut olmaya, Yetmiyor yüreğim, Yetmiyor bir çiçeği anılarda bile soldurmaya, Ey çelişkiler yumağı, Artık yolun açık-mutluluğun yakın ola.

Korku Kalabalığı Şifresiz bir gökyüzü sunuyorum sana, Varsın kırılmış olsun kanatların, Uçmak yürek işidir şiir atlasında, Gülmek mavi, Sevgiyi yürekten haykırma zamanıdır.