#gerçeklik

Gerçekliğin garipliğini ortaya çıkarmak, sanatçının işi.

Dünya baştan başa aslı olmayan bir masaldan başka bir şey değildir.

Sahici olan, yani çocukluğumuzda hayalini kurduğumuz hayat. Sahte olan, yani yetişkinliğimizde başkalarıyla paylaştığımız hayat.

Gördüğüm şeylerin boyundayım ben, Kendi boyumda değil.

Ne çok insanız yaşayan, ne çoğuz kendini kandıran!

Varolmuş şey bulunmuş ve hiçbir zaman doğru değildir. O her zaman ve yalnızca kendisidir.

Benim için tek gerçekçi kişi, hayalperest olandır. Çünkü o kendi gerçekliğinin tanığıdır.

Kişi bu aşk içinde gerçek olmaz / Vefâ koyup cefâkâr olmayınca

Sonu olmayan tek şey şimdiki zamandır.

Sanal gerçeğe dönüşünce, sanal olmuyor artık; gerçek sanal oluyor.

Kim olursanız olun ve ne düşünürseniz düşünün. Ben sizin duymayı arzu ettiklerinizi duyacağınız kişi değilim. Bu kendim için de geçerli.

Her zaman doğru olmayan yine de doğrudur. Paradoks ise doğrunun en açık görünüşüdür.

Hayat farkına varmadığın sürece bir rüyadan başka bir şey değildir.

Gölgenin hükmü, gölgede geçmez.

Tüm felsefenin (yani Platon felsefesi) temel düşüncesi bizim tarafımızdan algılanan şeylerin, ideal biçimlerin ya da düşüncelerin kopyaları, taklitleri ya da yansımaları olduğudur.

Hayat doğrudan doğruya üstümüze ateşlenmiştir.

Bir insan sadece bir defa ölür.

Karanlıkta ıslık çalmak ortalığı aydınlatmaz.

Yalan hiçbir şeyi yerinden kımıldatmaz.

Gerçek hayatta kimse Behzat Ç. gibi bir polisle karşılaşmak istemez. Alkollü, gelip senle "lanlı lunlu" konuşuyor. Ama TV'de görünce, bir de kötülere karşı bir mücadele ediyorsa seviyorsun. Galiba biraz da şöyle bir tarafı var işin. Eskiden Hulusi Kentmen'in canlandırdığı babacan polis tipi vardı. Bunun gerçek hayatta bir karşılığı yoktu. Ama Behzat Ç.'nin gerçek hayatta bir karşılığı var. Hayatta bu tür polisleri gördüğümüz için insanlara inandırıcı geliyor.

Beni içine çekip yavaş yavaş boğan şey ne? En güzel şeyler, en sevdiğim şeyler. En çok parıldayan şeyler onlar, özünde sönmüş şeyler. Bataklıkta dans ediyoruz. Bataklıkta olduğumuzu hatırlatanları boğarak.

Kendini kandırmadan yaşamanın ne anlamı var! Çıplak gerçekler kimi tatmin edebilir ki? Bir derviş ya da manyakoğlumanyağın teki değilseniz olayları küçültmeden ya da büyütmeden, oldukları gibi kabul ederek yaşayamazsınız.

Herkes sadece kendi deneyimlerine inanır.

Davranış, bir insanın düşündüğü, hissettiği veya inandığı değil, yaptığı şeydir.