#farkındalık

Yiyordunuz içiyordunuz  Yaşamıyordunuz ki.

Fukaralık Ali Rıza Bey için ne güzel bir mektep olmuştu. Her şeyi hakiki rengiyle, hakiki çehresiyle görmeye başladı.

Fikret, galiba yanlış terbiye edilmişti. Çirkin bir kalbin içine uyanık bir ruh koymak niçin? Beğenilmediğini, her yerde, her şeyde ihmal edildiğini daha çabuk fark etsin diye mi? Çirkinin ağzındaki güzel söz, acizin ağzındaki haklı söz kadar boş, faydasız bir şeydi.

Ben zannediyordum ki ömürlerimizin teknesini istediğimiz sahile götürmek için yalnız onun dümenini ele almak kafidir... Şimdi anlıyorum ki değilmiş... Yollar görünmez kayalarla doluymuş... Onlara çarpmamak lazımmış... Daha fenası gizli cereyanlar varmış ki insan onlara kapıldığı zaman yolun değiştiğini, gittikçe uzaklaştığını farkedemezmiş... Ta kendisini başka sahillere düşmüş görünceye kadar...

Sen, kurşunla vurulanları hiç işitmedin mi, be hemşireceğim? Bazıları, vurulduklarının fakında bile olamazlar, üç beş adım koşarlar, kaçıp kurtuluyoruz sanırlar.

Kıskançlık, nefret, açgözlülükle savaşılmayacağını, onun farkında olduğumuzda, üzerimizdeki bir güç tarafından onlara ışık tutularak kendiliğinden tasfiye olacağını, karanlığın ışık tutulduğunda kaybolacağını hissettim.

Bir toplum; kendi hayatına; çocuklarının yaşamına... istikbaline... kendisinin, ailesinin, yakınlarının, dostlarının sevdiklerinin, ülkesinin ve milletinin barış ve huzuruna kastedenlerin; kim olduklarını?.. Ne yaptıklarını?.. Neyi amaçladıklarını?.. Niçin insanların canını acımasızca aldıklarını bilmek durumundadır... Bunları bilmek; en azından geleceği kurtarmak demek...

Çözemediğimiz başlıca sorunlar, dile getiremediklerimiz, çoğu zaman da farkında olmadıklarımızdır.

Bizim rahat bırakılmaya ihtiyacımız yok. Ara sıra bir şeylerden gerçekten rahatsız olmamız gerekiyor.

Kitaplar bize ne tür eşekler ve aptallar olduğumuzu hatırlatmak içindir.

Hayat, insanın sabahtan akşama kadar düşündüklerinden ibarettir.

Şunu kalbinize iyi yazın: Her gün "yılın en iyi" günüdür.

Dikkatsizlik, pişmanlığın başlangıcıdır.

Büyük insanlar dünyayı düşüncelerin yönettiğini görenlerdir.

Tek çıkar yol, gözlerimizi kendi içimize çevirmemizdir.

Tek yolculuk, içindeki yolculuktur.

Anlamalıyız ki, bu ölümler önlenebilir!

Anlamalıyız ki, fakirler her yanımızda ve biz onları görmezlikten geliyoruz.

Çünkü kırk bin insan her gün açlıktan ölmekte

Buradayım çünkü her yerde çocuklar ıstırap çekmekte

Ademoğlu kendi yarattığı şeytanın farkına bile zar zor varır.

Kendinizi unuttuğunuz yerden daha karanlık bir köşe yoktur içinizde.

Hem hepimiz bir yıldızız. Ne çıkar ateşböceği sansalar bizi.

Mistiklerle şizofrenler kendilerini aynı okyanusta bulurlar ama mistikler yüzerken şizofrenler batar.