#eser

Kitaplar zekanın çocuklarıdır.

Sanatçılar ve zanaatkarlar, bir insanın, tamamen kendine mahsus olan şeyleri bile kendine mal edemediğinin en açık kanıtını sunarlar. Sanatçının çıkardığı işler, doğduğu yuvayı terk eden kuşlar gibi elinden kaçıp giderler.

Bronzdan daha kalıcı bir anıt meydana getirdim.

Her sanatçı kendi otobiyografisini yazar.

Fikir ortadan kalktığında resim biter.

Sanat, demokrasi değildir. İnsanlar onun nasıl tamamlanacağını oylamazlar.

Yazar ağzını kapamalıdır ki eseri kendininkini açsın.

Her sanat eseri gerçekliğin bir yönünü tasvir eder.

Beni ne kadar çok çocuk okursa, o kadar çok yaşarım.

Nasıl bir esercik şu insan!

Güzel genç insanlar doğa kazalarıdır, ancak güzel yaşlı insanlar eserlerdir.

İyi bir başlık bir dahinin eseridir!

Kitaplar, yazarların çocukları gibidir. Onlar arasında ayırım yapmak zordur. Ama okuyucularımız, 30 yıldır çok sevilerek okunan ve iki ciltten oluşan “Hayatın İçinden” adlı eseri çok fazla sevdiklerimi belirtiyorlar. Çok şükür bu kitaplar hiç gündemden düşmedi. Ve her geçen gün daha fazla okunur hale geldi.

İnsanlar sadece eserleriyle birbirinden farklılaşır, hatta var olur.

Yazdıklarım amellerimden bir ameldir.

Neden yazar olmadın diye sorulmayacak ama yazdıklarından sorulacak.

Yazdığım şey üzerine konuşmayı çok seven birisi de değilim zaten ama bunun ötesinde beceremiyorum da. Konuşmam istendiğinde de sırf o zamanı doldurmak için boş laflar ederken bulabiliyorum kendimi. O yüzden yazılanlarla ilgili başkalarının ne düşündüğü daha önemli galiba.

Âvâzeyi bu âleme Dâvûd gibi sal, Bâki kalan bu kubbede bir hoş sadâ imiş...

Bir yapıtın kalbinde, orası karanlık bile olsa sönmeyen bir güneş parlar.

Eserine bak, ustayı tanı! Birini tanımak, sana yararlı mı yararsız mı olacağını anlamak istiyorsan eserine bak.