Ortalık öyle olsun ki, Farklı olduğumdan değil Varolduğumdan fark edileyim.

İnsanoğlu doğduğunda ve öldüğünde birbirine benzeyebilir, güldüğünde ve yürüdüğünde ama çok ayrılır.

Bir eser olarak insan iyi bir imzadır.

Benim özüm insan'dır.

Evren aynı kalmak için değişir biz ise farklı olmak için.

İnsan ne düşünüyorsa o'dur.

Bizler birer görüşten başka neyiz ki?

Nasıl bir esercik şu insan!

İnsan, sadece toplum halinde yaşadığı için insandır.

Bu benim rapim, bu benim şiirim, bu benim derinim, bu benim bendim, bu benim eserim, bu benim ta kendim... Ta kendim… Ta kendim… Ta kendim...

İnsan her şeyi anlayabilir... Meltemin nasıl estiğini de, güneşte olup bitenleri de...Gel gelelim, kendisinden başka bir insanın burnunu neden başka türlü sildiğini bir türlü anlayamaz.

Ben artık Türk, Kürt, Alevi, Sünni de değilim. Çünkü ben dünyaya gelirken anneme, babama mektup yazmadım, faks çekmedim, telefon etmedim. Ben çırılçıplak bir insan olarak geldim dünyaya.

Dünyada ne kadar insan varsa o kadar da kişilik var.

Kusursuz insanın benliği yoktur.

Geçmişsizseniz, geleceksizsinizdir. Fakat geçmiş sizseniz, gelecek de sizsiniz demektir.

Bence insanın adı onunla en az ilgili olan yanıdır. Doğar doğmaz, o bilmeden başkaları veriyor. Ama yapışıp kalıyor ona. Onsuz olamıyor...

Herkes cahildir... Farklı konularda...

Bana öyle gelir ki, insan, tarih içinde bir varlık değil, tarihin kendisidir.

İnsanın dünyası anlamlar evrenidir. Bu dünya, belirsizliklere, çelişkilere, çılgınlıklara veya şaşkınlıklara katlanabilir, fakat anlamsızlığa asla.

Kainat senin içinde. Sen de kainatın içindesin.