#eser

Bu benim rapim, bu benim şiirim, bu benim derinim, bu benim bendim, bu benim eserim, bu benim ta kendim... Ta kendim… Ta kendim… Ta kendim...

Egolar konusunda bir anlam karmaşası var. Elbette sanatçıların egoları yüksektir. Değerlendirilmesi gereken nokta; hangi alanda egolarının yüksek olduğudur. Sanatçıların eserleri ve eylemleri geniş kitlelere hitap eder. Her sanatçı bunu arzular da... Ama ben, yapılan işin kameralarla aşk yaşamak için araç olarak kullanılmasının, sanatçılık egosuyla ilgisi olmadığını düşünüyorum. Ve üzülerek söylüyorum; meslektaşlarım bunu yapıyor. Asli işlerini kendilerini sürekli ekranlarda görme adına sislerin arasına itiyorlar. Bu nedenle müzik sektöründe işler kötüye gidiyor.

Sanattan anlamayan kişi konuşur. Sanatçı konuşmaz, eseri konuşur.

Yalnızca eserlerime ve olağanüstü dinleyicime güveniyorum.

Bana gelince, ortaya esaslı bir eser koymadan sanatkârlık hülyasına kapılmam bile! Edebiyatımızın şiarı, "Çok laf, az eser!"dir. Ben şimdilik bu şiarı bozmaya çalışıyorum. Ağustos böceği gibi öterek yan gelmekten ise karınca gibi çalışmak daha iyi değil mi? Şimdiye kadar öttüğümüz elverdi. Biraz da iş yapalım ki çorak edebiyatımız şenlensin. Değil mi?

Şahsın görünür aklının yüksekliği eserinde.

Şahsın görünür rütbe-i aklı eserinde.

Yapıt kavranan fikrin bıraktığı izdir.

Yapıt kavranan fikrin bıraktığı izdir.

Eserlerime yüreğimi ve ruhumu harcıyorum, ve bunu yapınca aklımı kaybettim.

Bir eser olarak insan iyi bir imzadır.

Alınan onurlar yaratılanları fazlasıyla aşıyor.

En önemli eserim, hayatımdır.

En faydalı insan parlak laf söyleyen değil, en yüksek düşünen de değil, meydana parlak eserler çıkarandır.

Büyük bir yalnızlık olmadan, ciddi bir eser verilemez.

Büyük bir yalnızlık olmadan, ciddi bir eser verilemez.

Ben dehamı yaşamıma, yeteneğimi yapıtlarıma yansıttım.

Bir büyük insanın, bir müellifin ölümünden sonra ruhunun duyabileceği en büyük bahtiyarlık, eserlerinin devamlı olarak okuyucuya, yeni nesillere arz edilebilmesidir. Bunun aksi, uğranılacak talihsizliklerin en büyüğüdür.

Yazar ağzını kapamalıdır ki eseri kendininkini açsın.

Devler gibi eserler bırakmak için, karıncalar gibi çalışmak lazım.

Memleketim: Bedreddin, Sinan, Yunus Emre ve Sakarya, kurşun kubbeler ve fabrika bacaları benim o kendi kendinden bile gizleyerek sarkık bıyıkları altından gülen halkımın eseridir.

Bir şey sunuyorsunuz elbette konuşulacak, elbette eleştirileceksiniz.

Filmler ve gramofon kayıtları, müzikler, kitaplar ve binalar, bir insanın ölümünden sonra, hissetsek de hissetmesek de, isimlerini bilsek de bilmesek de, yaşamının ve çalışmasının ne kadar güçlü bir şekilde devam ettiğini açıkça göstermektedir. Bize göre ölüm diye bir şey yoktur!

Dehanın yapıtı; şiirsel olsun öğretici olsun, bir günde okunamıyorsa çok uzundur.