#duygular

Mutluluk, aklın bittiği yerde başlar.

Yalnızca öfkeyle, tiksintiyle dolu değilim, aynı zamanda derin bir kederle yüklüyüm. Ve derin bir utançla.

Duyguların karşılıklı değilse efendi gibi çekilirsin.

Yaşam korkusu gerçekten duyguların korkusudur.

Duyguların kendileri aslında herkesi sürekli güvenlik arayışına sürükleyen temel korkunun nedenidir.

Hayat korkusu gerçekten duyguların korkusudur. Korktuğumuz gerçekler değil, onlar hakkındaki duygularımız. Duygularımız üzerinde ustalığımız olduğunda, yaşam korkumuz azalır.

Ağrı bize hayatta kalmamızı, bazı bilinç ilkelerinin ihlali olan bir şeye koyduğumuzu söyler.

İnsanları tehlikeye atan şey, düşmanca duygulardır.

Herkes, ama utandım hissediyor bunu gülüp, bunun iyi.

Ölüm zordur. Ama üzüntü daha da zordur.

Çok zaman onun yanında, diken değil de gül olmak geliyordu içimden.

Filozoflar, tutkuların çok canlı, ateşli olduğunu söylüyor.

Cazibe merkezleri ÜZÜNTÜLERLE orantılıdır.

Sözlerimin yalnız sözlükteki anlamını değil, içindeki duyguları da anlayabilseydi, bana acıyacağını sanıyorum.

Gözyaşları üzüntü kadar sevinç anlamına da gelebilir.

Zaten sevgi daima nefretten üstün değil midir?

Acı hissetmemek duyguların kesintisi demektir; her coşku şeytanla pazarlıktır.

Aşk bir emre dönüştüğünde, nefret hazza dönüşebilir.

Soyutlamanın dışında herhangi bir şeye yönelen heyecan bir zayıflık ve hastalık belirtisidir.

Kediler, o özlem duyduğumuz şefkat hissini yaşamamıza izin veren hayvanlar. Çok sempatik, yumuşak ve sevgi dolu bir hayvan. Benim tamamıyla, uzman olmayarak, düşündüğüm bir şey ama özellikle erkeklerin, o şefkati kedilerden görmeleri durumu buna bağlıyorum. Kedilere bakan kişinin, bir işe yarayabilme ihtiyacı da var.

Çok tuhaftır, fakat insanın üzülme yeteneğinin bir sınırı vardır. Belki de büyük kederler, bir taraftan insanı acıtırken, bir taraftan da duygularını uyuşturuyordu.

Bana öyle geliyor ki dünyada mevcut sonsuz sevgi; dile gelmek için can atar, dudaklarda tir tir titrer; gelgelelim, dile gelmeye utanır, utanır, utanır.

Olur ya, dilin yanıldığı gibi yüreğin de yanıldığı olur.

İnsan, sevdiğinden korkar, fakat korktuğunu sevemez.