#duygu

Sevmek özgürlüktür...

Bence müzik demek; duygu halleri yaratmak, içeriklere anlam yüklemektir.

Ağlayabilseydiniz, anlayabilirdiniz.

İnsanların kanatları yok, insanların kanatları yüreklerinde.

Cesaret de aşk gibi ümitle beslenir.

Bir devlet adamının kalbi kafasında olmalıdır.

Hissiz kalmaktansa kahveyle acı çekmeyi tercih ederim.

Istırap denen şey bu, kalbin işte bu sıkılışı, ellerindeki bu soğuk nem olacak! Acaba çok sürer mi?

Kıskançlık ateşi, saldırışlarını, sarışlarını ve kemirişlerini senelerce unuttum sandığı kıskançlık ateşleri ihtiyar kızın bütün benliğini yeniden almış, tamamıyla kaplayıp sarmıştı.

Olup bitenlere soğuk bir mantıkla bakmaya, yalnız mantıklı, pratik bir hayat sürmeye alışık bir insana böylesine aşırı, çılgınca duygular saçma görünmez mi hiç?

Biz duygusuz yaşayamıyorsak filmlerimizin de duygulu olması gayet normal.

Yahya Kemal “Düşünceyi yoğurup duygu haline getirmek” demişti. Anlamıyor değilim. Ama ben daha ileri gidip, “düşüncenin duygusallığı”ndan söz etmek isterdim. Ben belki de duyguculuğa bir tepkiyimdir.

Şairlerin duygulu insanlar olması şart değil. Olabilir de olmayabilir de. Ama şairler düşünceli insanlardır.

Özlem, insanların kendilerine eziyet etmek için keşfettikleri o duygu!

Sürekli bir eksiklik duygusu, zaman zaman akla gelen, uysal bir diş ağrısına benzeyen acı: Unutmak buydu.

İyi bir yazar, insanî duyguların evrensel oldugunu bilir ve bunları anlatır.

Müzik benim sığınağım oldu. Notalar ve ardımda kıvrılan yalnızlık arasında gökyüzüne ağırca ulaşabildim.

İnsanlar onlara ne söylediğinizi unutabilirler. İnsanlar onlara ne yaptığınızı da unutabilirler. Ama insanlar, onlara kendilerini nasıl hissettirdiğinizi asla unutmazlar.

Gündelik deneyimler göstermiştir ki, akıl bir konudan vazgeçse de, yürek yıllar boyu onun için çırpınır durur.

İnsanın avaz avaz bağırmak istediği anlar oluyor.

Eğer akıl ve mantığın manası, benim zannettiğim gibi herkeste mevcut olan bir duygudan ibaret ise, insanın yaratılışında hiç akıl ve mantık yok demektir.

En tatlı şarkılar en acı duyguları dile getirenlerdir.

Acıdan daha güçlü bir duygu yoktur. Acının dışa yansıması belirgindir.

Arzulanan şey mutluluğun heyecanıdır, nesnenin kendisi değil.