#duygu

Dünyada herkes en büyük acıyı kendilerinin çekmiş olduklarını sanırlar, oysa bilmezler ki hayatta en büyük acıyı ben çekmişimdir.

Sevinç, bir zamanlar kayboldu, acı.

Düşünceler ve duygular, istemli veya istemsiz bir şekilde meydana gelir ve onları sözcükler aracılığıyla ifade ederiz.

Şu anda ihtiyacımız olan şey kahramanlar - milyonlarcası. Eylemsiz duygu, benliğin mahvolmasıdır.

En önemli düşüncelerimiz, duygularımızla çelişenlerdir.

Acı bedende yaşanan bir müzikaldir.

Çünkü bir insan ancak kendi nesnel tutkularını bilir. Ve tesadüfen bir resimden tanıdık bir yüz çıktığı zaman bu ona büyük bir haz verir.

Büyük adamların duyguları da büyük olur.

Bir ilacın en yüksek derecesi sevgidir.

Sevgi dolu bir yüreğin sahibi olduğumuz gün, güneşi bile fethedebiliriz.

Şiir, bizim insan yanımız.

Kıskançlık, süvarisini bir bulabilirse, uygarlık yolunun bütün düğümleri tek tek açılmaz mı?

Hasret; yaşama sevincini ayağa kaldıran, kanatlandırıp uçuran bir kıvılcım.

Gerçeğin tersine, düşündüklerimiz ve duyduklarımız birbirinden kopuk, çelişik ve çok biçimlidir.

Temel olarak mutlu bir kişi değilim ama neşenin her çeşidine sahibim.

Futbol iyi hissetmekle ilgilidir.

Seyirciyle kurulan ilişkide önemli olan sizin canlandırdığınız şeyin izlenebilirliği, bu açıdan kışkırtıcı, cezbedici olmasıdır. Bunu sempatiyle, sevgiyle ya da aksi şeylerle de yapabilmek mümkün. Çünkü bizim yaptığımız işin böyle bir gücü de var.

Duygular düşüncelere karşıt olunca onları yenerler.

Kişiyi kişi eden yaşaması değil, tutkularıdır.

Ve yeryüzünde hiçbir şey bir insanı içerleme hissinden daha fazla tüketemez.

Kimse öfkeli insan kadar çok yalan söyleyemez.

Tutkular insanı 'yaşatır', akıllılık ise sadece onun varlığını 'sürdürür'.

Değer verilen duyguların aslında bir değeri yoktur.

Gönül yanmadan dil söylemiyor...