#dayanıklılık

Ne kadar zavallılar, sabrına sahip değillerdi? Hangi yara iyileşti, ama dereceye kadar?

Bazılarımız dayanmanın bizi güçlü kıldığını zanneder. Ama bazen bizi güçlü yapan bırakmaktır.

Bu dünyanın öngörülemeyen olayları göz önüne alındığında, hiçbir insanlık durumunun insanları mutlak bir umutsuzluğa sevk etmemesi gerektiği öğretilmelidir.

Yaşama sanatı aldırmamanın ve dayanmanın hassas karışımından oluşur.

İnsanın, ne derece büyük olursa olsun, her türlü felakete alışı vermesi, ürkütüyordu beni.

Hayatta en kuvvetli insan, en uzun süre yalnız kalabilendir.

Dayanıklılık kederin özgür arkadaşıdır. ve sabır onun efendisidir.

Bir kez büyük bir yara alınca küçük yaralar önemsiz hale geliveriyor. Parmağının ucunda akan kan için ölen kimse olmaz.

Bir kez büyük bir yara alınca, küçük yaralar önemsiz hale geliveriyor.

Parmağının ucundan akan kan yüzünden ölen kimse olmaz.

Yorgunluğun yüreğinin içerisine girmesine izin verme.

Kendine acımak, budalaların işidir.

Acı ve ümitsizlik, dedim, müthiş bir güç barındırır içinde.

Özgürlük uğruna sabıra ihtiyacımız var.

Dibe vurmak diye bir şey yok. Çünkü dünyanın dibi yok. En fazla yerin dibine geçerim, oradan da girer dünyanın öbür tarafından çıkarım.

Beynim bir atom reaktörü gibi çalışıyor. Kendime verdiğim bu kadar zarardan sonra hâlâ çalışıyor. Bitiremiyorum. Kendimi bitiremiyorum. Demek ki bir dâhiyim. Çünkü kendimi harcıyorum, harcıyorum ama bitmiyorum!

Meşakkat bizim gıdamızdır.

Eğer sağlam durursanız, üzerimize çöken bütün bu kuzey sisi dağılır ve altından şaşkınlık verici bir mimari çıkar.

Bizi öldürmeyen şey, güçlendirir!

Başarı, yere vurduktan sonra sekerek girdiğin yüksekliktir.

Öldürseydi acı, şimdiye ölmüş olurdum.

İnsanı sessiz kalmaya zorlayan acı onu bağırmaya zorlayan acısından çok daha ağırdır.

Gerçek hayatta acı çeksen bile ölmemen gerekir.

İnsanlar ölüm acılarına dayanabilir. Ama haksızlığa, şu anda yaşadığımız aşağılanmalara hiçbir soylu yürek dayanamaz.