#bıkkınlık

Yıllardır temiz tutmaktan, gönül almaktan bıkmadım değil. Şeytan diyor çek kapıyı ya da ne bileyim evdeki bütün patlıcanları kızart gitsin, düşünme.

Ömür sizlere kısa gelmiş olabilir ama bana çok uzun geldi, ne çok şimdiyi üst üste koyuyorum da elli altıncı yaşımı hala bitiremiyorum.

Ya Sertaç! yeter be kardeşim

İnsanın her şeyden bezmesi modern bir hastalıktır. Eskiden kimse bunu bilmezdi.

Mücadele, mücadele, mücadele... Vallahi mücadeleden bıktım. Hükûmetle mücadele, muhalefetle mücadele, eski siyasilerle mücadele, komünizmle mücadele, irtica ile mücadele, basın ile mücadele; velhasıl mücadelesiz bir günüm geçmiyor. Yine de bazı çevrelere yaranamıyorum. Ne yapayım ben böyle hayatı... Hoş geldin 1987 yılı... Kim bilir bu sene de nelerle mücadele edeceğiz?

Aşk bıkmakla ölür, unutmakla gömülür.

Yorgunum ölüler kentine ayak bastığım günden beri.

Her şey geçiyor, her şey bıktırıyor, her şey kırıyor. Yaşayacağım birkaç bin gün ve perde inecek.

Artık ne sevmek istiyorum nede sevilmek. Çünkü hep yarım kaldı sevmelerim, ve hep sahteydi sevilmelerim.

Yoruldum yaşadıklarımdan!

Fantazinin ve uçup giden gerçeğin peşinden koşanlardan bıktık.

Sevmekten usandığımız zamanlar, sevgilimizin sadakatsizliği bizi sadakat zorunluluğundan kurtardığı için, hoşumuza gider.

Her şeyden bıktım ve her şeyin her şeyliğinden de bıktım.

Her şey beni yoruyor, yormayan şeyler bile.

Eğer şimdiye kadar yaşadığım hayatsa, artık hayat olmayanı yaşamak istiyorum.

Sizi bilmem ama ben her sabah ayakkabılarımı bağlamak için eğildiğimde "Tanrım yine mi?" diye geçiririm içimden (Kaptan yemeğe çıktı ve tayfalar gemiyi ele geçirdi kitabından)

Ben de küçük şeylerden mutlu olabilirim ama bu kadar bokun arasında o küçük şeyleri çıkarmaya üşeniyorum.

Başka türlüsünü yorgunum anlatmaya

Dünya yordu bizi.

Dünya yetmiyor bazen, bırakıp gidebilir miyim.

Keşke kaçsam Keşke kaçabilsem şu dünyadan.

Hayat karşısında yorgunum artık.