#aşk

Öyle tütüyorsun ki gözümde. Hamdolsun hasret çekiyorum.

Oturup konuşsaydık geçerdi belki her şey... Başını alıp gitmek sevdaya dahil değil.

Koşullar ağırdı ve ben seni o zamanlarda da seviyordum.

Der misin ki bir gün; İnşallah çok bekletmedim seni.

Biz sakalları şiirle karışık, yüreği Allah ile barışık adamları sevdik.

Beklemek daha başka şey.

Ben onunla içimden konuşuyordum.

Birbirimizle içimizden konuştuk.

Yaşım ilerledikçe daha çok anlıyorum, Ne büyük nimet olduğunu ah ey güzel gün. Boş yere üzülmekte mana yok, anlıyorum Kadrini bilmek lazım artık her açan gülün. Şükretmek türküsüne daldaki her bülbülün, Yanmak da olsa artık aşk ile yaşıyorum.

Var olan bir sen, bir ben, bir de bu bahar. Elden ne gelir ki? Güzelsin, gençliğin var.

Gözlerin gözlerime değince, su katılıyor rakıya, denizler açılıyor önümde...

Aynı anda başka insanlara seni seviyorum demişizdir. Olamaz mı? Olabilir.

Ben bunları kimseye anlatmadım kendimle bile konuşmadım bir tek sen duy diye, sen bil diye, sen anla diye...

Parmak uçlarım tanımak istiyor seni, dokunmak istiyor çocuklar gibi.

Nisan denizi gibi acıtır

Saçların aklıma takılsa da çözebilen olmasa

Aramızda kilometreler yok, yalnızca bir üşüme mesafesi uzağındayım.

Bazı kadınlar için aşk, basit bir aksesuardır.Ne vakit koluna girse, kendini boktan bir çanta markasının ucuz bir taklidi gibi hissedersin.

Sen kalecinin tedirgin bakışlarısın, bense verilmeyen penaltıyım.Buluşmamız yine başka bahara kaldı ay çekirdeğim.

"Mutlu son" için başınıza elma düşmesini beklemeyin.Alın bir elma dayanın kapısına.Aynı elmayı dişlemek, başlı başına bir masaldır zaten.

Leyla ile mecnun gibi dilden dile dolaşan bir efsane olacağız derken, barbie ile ken gibi çoluk çocuğun elinde oyuncak olmuşuz.

Yakında bakınca güzelliği bastırılmış gibi, göz almıyor. Burnunun biçiminin pek de soylu olmadığını, yüz hatlarının kusursuz olmadığını neredeyse saygısızlığa varan bir keyifle izliyorum. Bunu fark edince de rahat bir soluk alıyorum, oysa soluğum kesilmesin ve dilim tutulmasın diye Bianka’nın bana karşı bir tür acıma beslediğinden çekiciliğini denetim altında tuttuğunu da biliyorum. Güzelliği, uzaklığın yardımıyla canlanıyor ve sonra acı veriyor, benzersiz ve dayanılmaz oluyor.

Bianka, o büyüleyici Bianka benim için bir sır. İnatla inceliyorum onu, tutkuyla ve de umarsızca, pul albümü de bana yol gösteriyor. Neden yapıyorum bunu? Bir pul albümü psikoloji kitabı gibi temel alınabilir mi? Ne cahilce bir soru! Bir pul albümü evrensel bir kitaptır, insan hakkında bilinebilecek her şeyin bir özetidir.

Elinin dokunuşu inanılmaz olmalı.