#arayış

Her soru bir arayıştır.

Felsefe yolda olmaktır.

Herkes mutluluktan bahseder ama pek az kimse bilir onu.

Gerçeğin arayışı mesleklerin en asilidir ve yayınlanması bir görevdir.

Görmüyor muyuz; bocalıyor insan, aranıyor, hep yer değiştiriyor, yükünü atmak ister gibi..

Teldeki bir kuş gibi / Geceyarısı korosunda bir sarhoş gibi / Kendi yolumda özgür olmaya çalışmaktayım.

Bizler kendimiz bilgeler değiliz ama bilge olmayı istiyoruz. Bizler bilgeliği arıyoruz, bilgi-peşindeyiz.

Sevgi, onu buldugunuz yerdedir. Çıkip aramayı aptalca bulurum ve bunun ölümcül olabilecegini düşünürüm.

Aşk bulunduğunuz yerdedir. Aramaya çıkmak bence enayiliktir ve gene bence çoğunlukla ölümcüldür.

Bu dünyada herkese yetecek kadar sevgi var, yeter ki insanlar aramayı bilsin.

Hayatı bir çatışma olmaktan çıkarmanın yolu yok mu?

Ne aradığını bilmeyen bulduğunu bilemez.

Dünyada sormaktan başka ödevi var mıdır insanoğlunun? Hayır, yoktur. Çünkü bulmaktan başka ödevi yoktur. Bulamadığımızdan sorarız.

Neyi niçin aradığını önceden bilemiyorsan, hiçbir yerde, hiçbir şeyi bulamazsın. Yanıldığının ispatını bile.

Belki çağdaşlarımız -her zaman- bize fazlasıyla benzerler, yenilik arayacaksak eskilerde daha kolay buluruz.

İnsan yaşamı boyunca bir kişiyi sever. Önceki ve sonrakiler; Birer arayış, kaçış ya da aldanıştır.

Özgürsem sürekli koştuğumdandır.

Yalnızca içi boş olan doldurulmak ister ve boş bir kalp, guruların peşinde koşmakla ya da başka bir yoldan sevgiyi aramakla doldurulamaz.

İnsan bir şey aradığı sürece yaşlı değildir.

Zekamız ne kadar fazlaysa, ondan o kadar az tatmin oluyoruz.

Yeni bir cennet bulamadım ve artık eskisini de bulamıyorum.

Bir insan kendini arıyorsa, kaybettiği yere bakmalıdır. Acaba hiç tanımış mıdır kendisini?

Bilgi istiyorum, inanç değil, varsayımlar değil, bilgi. Tanrı elini bana doğru uzatsın, kendini açığa vurup benimle konuşsun istiyorum.

Mutluluk arayanlar bunu özlüyorlar ve bunu tartışanlar, eksikler.