#anlam

Deniz Bilgin’in işleri, bir resim geleneği ile açık ya da örtük herhangi bir hesaplaşmaya girmediğinden, sanat üretimiyle ilgili belirgin bir tutum, hatta niyet ortaya koymadığından, neredeyse hiçbir kavramsal bilgi yükü taşımadığından, kısacası ‘anlamlandırılmayı umursamaz’ tavrından dolayı, özellikle ve öncelikle profesyonel izleyiciye zor gelen işler oldu hep.

Bir ömür uzun ya da kısa olsun, bütünlüğü ne için yaşadığına bağlıdır.

Eylemde temeli olmayan her öznel haz, öznel bir kederdi.

Her şeyin ne anlama geldiğini ya da nasıl yorumlanacağını bilmemek daha iyidir. Çünkü aksi takdirde olayları kendi akışına bırakmaya korkarsınız. Psikoloji gizemi ve büyü niteliğini yok eder. Anlamlardan konuşmak beni çok rahatsız ediyor. Çünkü anlam çok kişisel bir şeydir ve herkese göre değişir.

Keşke onlara yaşamak ve para harcamanın aynı şey olmadığını anlatabilsem!

Eğer sizi cezbetmiyorsa, yaptığınız işin hiçbir anlamı yoktur.

Kendi zamanı için konuşmayan bir tiyatronun, edebiyatın, sanatsal ifadenin hiçbir önemi yoktur.

Olaylar, kişilerin verdikleri anlamlarla ilgilidir.

Öyküsü olmayan insanlar ölü insanlardır.

Kendimiz için yaptığımız şeyler, bizimle beraber olup gider. Başkaları ve dünya için yaptıklarımızsa ölümsüzdür.

Dünyada dünyanın ne anlama geldiğinden haberdar olmaksızın yaşamak, bir kütüphanede kitaplara dokunmaksızın gezinmek gibidir.

Mutluluk her şeye rağmen gerçek mutluluktur, çünkü sona ermeli, ne de düşüncesini ve sevgisini kaybetmişlerdir, çünkü onlar sonsuz değildir.

Gerçek bir problemi çözmek kurgusal ruhları kurgusal bir cehennemden kurtarmaktan çok daha anlamlıydı.

Yurdunu kaybeden adam için hürriyetin bile bir manası kalmadığını şimdi anlıyorum. Bitti. Esirlik yılları bitti artık ömrümde ilk defa hür hissediyorum kendimi. Hür insanların yaşadığı topraklardayım. Ölüm korkusu, işkence korkusu bıraktı yakamı.

Gençlere her zaman, arkadaşınızı seçerken çok dikkatli olun diyorum. Aslında arkadaştan öte, geleceğinizi, varlığınızın, kişiliğinizin anlamını seçiyorsunuz... Çünkü anlam katamadığınız, anlamlandıramadığınız hiçbir şey sizi mutlu etmez.

Kemal Sunal günümüzün Nasrettin Hoca'sıdır. Çok zeki bir sanatçıydı. Onunla beraber olmak, konuşup şakalaşmak çok hoşuma giderdi. Bir gün Hilton'un lobisinde oturuyoruz. Gözü bir yere takıldı. Baktım. Altmış yıllık müzik birikimimizin üzerine çökmüş, Lübnan'dan, Arap'tan yürüttüğü şarkılarla bir anda çok meşhur olmuş bir arabeskçiydi. Asansöre bindi. Yukarı çıktı. Kemal Sunal "Bu herif gibiler" dedi, ancak asansörle yükselir.

Asıl ismim Fahrettin Cüreklibatır sinema için uygun değildi. Cüneyt seçtiler. Babam da öyle istedi. Çünkü Türk Müslüman kahraman ismiydi. Arkın da Arkın kitabevi vardı. Biz okuduğumuz için bize parasız beğendiğimiz kitapları sağolsun veriyordu. Ona bir saygı göstergesi olarak Arkın'ı kullandık.

Anlam katamadığınız, anlamlandıramadığınız hiçbir şey sizi mutlu etmez.

Tahammül gücü olmayanın, sevginin anlamını bulma gücü de yoktur.

Senin fıtratına bahşedilen bu dünyada en iyiyi yaşamak ve en iyiyi yaşatmak var. Kur’an da ‘’Ikra’’ dediği zaman al kitabı oku değil kainatı deşifre et çöz; bu da doğayla başlıyor.

Hepimiz ölürüz. Amaç sonsuza dek yaşamak değil, geride ölümsüz bir şey bırakmak.

Bana aşk, para, inanç, şöhret, adalet yerine gerçeği verin.

Bir görüş eninde sonunda pratik bir inancın belirlenmesine gidebilirse, şimdiye kadar kendisi pratik bir inanç haline gelir; ve saf metafizik jargon ve gevezelik olmayan her öneri, pratikte olası bir etkiye sahip olmalıdır.

Ne düşündüğümüzü bilmek, kendi anlamımızın efendileri olmak, büyük ve ağır düşünceler için sağlam bir temel oluşturacaktır.