Kitaplar inanmak için değildir ancak soruşturmak içindir. Bir kitabı değerlendirdiğimizde kendimize sormamız gereken ne söylediği değil ne anlama geldiğidir.

Kitapsız bir oda, anlamsız yaşamak gibidir.

Hiçbir iyi kitap, gerçek yüzünü birdenbire göstermez.

Dünyadaki her şey günün birinde bir kitap olmak için vardır.

Anlaşılmaz bir kitap muallimsiz olsa, manasız bir kâğıttan ibaret kalır.

Bir kadın kitaplar uğruna yanabiliyorsa, kitapların içinde birşeyler olmalı...

Bir kitap yayınladığınızda , o dünyanın kitabıdır. Dünya onu düzenler.

Kitabı filmden daha kıymetli bulanlardanım. Ya da şöyle: Kitabı ille de seyretmek gerektiğine inanmam.

Okur önemli çünkü kitap açılıp okunana kadar ölüdür. Ben kitapları yazıyorum fakat eğer anlaşılmazsa o kitap ölü olmaya devam edecektir.

Önemli olan okumak değil, yeniden okumaktır.

Bir klasik, söyleyecekleri asla tükenmeyen bir kitaptır.

Birlikte güldüğün insanı unutabilirsin, ama birlikte ağladığın kişiyi asla.

Sinema rüyanın dillerini kullandığından beri rüyalar hakkında konuşmak filmler hakkında konuşmak gibi; yıllar saniyeler içinde geçebilir ve kendinizi bir anda başka bir yerde bulabilirsiniz. Bu görüntülerden oluşmuş bir dil. Ve gerçek sinemada, her nesne ve her ışığın aynı rüyada olduğu gibi bir anlamı var.

Dünyada dünyanın ne anlama geldiğinden haberdar olmaksızın yaşamak, bir kütüphanede kitaplara dokunmaksızın gezinmek gibidir.

Kemal Sunal günümüzün Nasrettin Hoca'sıdır. Çok zeki bir sanatçıydı. Onunla beraber olmak, konuşup şakalaşmak çok hoşuma giderdi. Bir gün Hilton'un lobisinde oturuyoruz. Gözü bir yere takıldı. Baktım. Altmış yıllık müzik birikimimizin üzerine çökmüş, Lübnan'dan, Arap'tan yürüttüğü şarkılarla bir anda çok meşhur olmuş bir arabeskçiydi. Asansöre bindi. Yukarı çıktı. Kemal Sunal "Bu herif gibiler" dedi, ancak asansörle yükselir.

Kitap gençken inandığımız bir efsanedir, ama yaşımız ilerledikçe onu ciddiye almaya başlarız.

Okur kitap arar ama, kitabın da okuru bulduğunu ben çok gördüm. Açıklanabilir bir şey söylemiyorum belki, ama "rastlantılar"ın çoğu, açıklayamadığımız için rastlantı görünmez mi?

Kitapların altını çizerek okumak, bir tarlayı sürmek gibi bir şeydi o zamanlar.

Bakın Tayyip Bey hakkımda dava açtı, mahkemeye bir klasör verdim. Bu,bir yeni kitabımın içinde bir kitaptır. Ben 'türkiye bir diktatöryadır' diyorum. Ama tayyip bey diktatör değildir,o yüzden Şarlo'dan bahsediyorum. Tayyip Bey'in hiçbir işle ilgisi yok,pazarlamadan gayrı. Diktatör değildir,pazarlamacıdır. Ülke pazarlamacısıdır;memaliki satıyorlar.

Doğru peşinde koşmak, bir savaşa razı olmak anlamındadır.