#algı

Öznenin algıladıkları, kendi psişik durumlarındaki değişimin ta kendisidir. Başka bir şey değil.

Dış dünyayı algılayamayız. Bu dış dünyanın, içimizdeki öznel uyarılarını algılarız sadece.

Algılanan şey, var olan şeydir.

Hayvan haklarından bahsetmek daha da ürkütücü ve daha uzaktır.

Sadece zihnimizin kabul edebileceği şeyleri alabiliriz.

Bize öyle bir güç verin ki, kendimizi başkalarının gördüğü gibi görelim.

Hayat kısa, yıllar ise uzundur.

Adam görünmez bir adam gördüğünde deli oluyor. On kişi onu bir tarikat olarak görüyor. On milyon insan onun saygın bir din olduğunu görüyor.

Optik teleskoplar bile aslında sadece elektromanyetik dalga toplayıcılarıdır. Yıldızlara yüklediğimiz anlamlar, aslında onlardan (Dünya’ya ulaşan çok ama çok karmaşık elektrik ve manyetik alan dalgalanmalarının dikkatle incelenmesinden) elde ettiğimiz tek fiziksel gerçeklikten çıkarabildiklerimiz.

Bu gösterinin içinde saplanmış küçük gözlerim bir milyon yıllık ışığı yakalayabiliyor. Benim de bir parçası olduğum engin bir model. Hakkında pek az şey biliyor olmak bu gizeme bir zarar vermiyor.

Hayatta görmek istediğimizi görürüz.

İnançlar keçi yolu gibidir. Bir yolu sıklıkla kullandığınız vakit o yol size doğru yol gibi görünür.

Bir kuşu özgür olduğuna ikna edebilmek niye dünyanın en zor işi?

Zamanı yenince hep aynı anın içindeyiz.

Bu kadar çok vakit, bu kadarcık bir zaman çerçevesine nasıl sığmıştı?

Hepimiz başkalarını kendi yüreğimizde taşıdığımız biçimde görürüz.

Bir tek düşmanı olan, her yerde onunla karşılaşır.

Yürğin görüş açısından baktığında, uzakta oIan burnunun dibinde görünür.

Duyularına kendilerini gösteren şeylere bağlı olarak insanların zihni gelişir.

rüzgâr üşüyen için soğuk, üşümeyen için soğuk değildir.

Her şey herkese nasıl görünüyorsa öyledir.

Yalancı değil gerçek filozoflar, şehir şehir dolaşarak, bu geçici dünya insanlarının yaşayışını yükseklerden seyrettikleri zaman, bilgisiz halkın gözünde başka kalıplara girerler. Bazılarınca bir değerleri yoktur. Bazılarına göre de bir dünyaya bedeldirler. Onlara bazen sofist, bazen de devlet adamı derler; kimi zamanlarda da birçoklarına bütün bütüne deli görünürler.

Farkettiklerin bile yetmesin, baktıkların anlamını yitirsin, hatta sen de; gör!

İnsanları uyandırmak gerek. Şeyleri algılama biçimlerini altüst etmek. İnsanları kızdıracak, kabul edilmez imgeler yaratmak lazım. Pek güvenilir olmayan, tuhaf bir dünyada yaşadıklarını, sandıkları gibi bir dünyada bulunmadıklarını anlamalarını sağlamak.