#akıl

Akıl, vücudun efendisidir.

Geçmiş geleceğe ışık tutmuyorsa, akıl karanlıklar içinde yürümeye başlamış demektir.

Geçmiş geleceği aydınlatmaz olmuş, akıl da karanlıklarda yürüyor.

Sevmesini bilene çok yakın olan, aklı ile anlamak isteyene de o kadar uzaktır, gizlidir.

Beyinleri ve yürekleri olan insanları severim.

Servet, insanın düşünme kapasitesinin bir ürünüdür.

Erkekler, çoğunlukla tutku dürtüsü tarafından yönetilen makul hayvanlardan ziyade akıl yürütürler.

Ey, Oğul! Sen ki mustakbel bir babasın, hakim ahkâmın etlerini kılçıklarından ayırmasını öğrenmelisin. Mal, mülk, kılık kıyafet, itibar, sempoziyumlar, paneller göz kamaştırır. Sıkılmış yumruklar, keskin bakışlar, konserler, mitingler gönül çeler. Pop zihniyetin doğru saydığını nihai hedeftir diye belleme. Şaşaalı kabullerin kendi gerçeklerini karartmasına izin verme. Akranlarının aklına ille de uyma. Genelde kabul gören ahkâma saygılı bir mesafede dur. Haktan ayrılma, gerçeklerden kopma ki, hakikat sulpunun yolunu bulabilsin.

Aptallar öğretmeyi, akıllılar ise öğrenmeyi sever.

Özgür akıl nereye götürüyorsa seni. Yetiştir emeğinin sevgili meyvesini, Ödül beklemeksizin soylu çabalarına.

Neredeyse aklımı kaybedeceğim !

İnsanların büyük çoğunluğu akılla ilgilenmez ya da onun öğrettiklerinden tatmin olmaz.

Zekâmızı nasıl ve hangi nesneler üzerinde kullanacağımıza karar veren irademizdir.

Mesela, deli olmanın gerçekten ne anlama geldiğini akıllılar nasıl bilebilirler?

İnsan aklına karşı işlenebilecek en büyük suç, delil olmadan inanmaktır.

İnanç, Aklın tükendiği yerde başlar.

Aşırı ya da takıntılı “akıl” genellikle akılcı değildir.

İnsan genelde birine -düşmanı olmadığı sürece- akıllılık atfetmekten kaçınır.

İnsanı akıllı yapan tek şey nefrettir.

Akıllı kişilerin en büyük talihsizliği, salakların abuk subukluklarıyla başa çıkmak zorunda olmalarıdır.

Gerçek saygınlık çoğunluğun iradesinden değil, sağlam bir akıl yürütmeden kaynaklanır.

Çılgın bir dünyada sadece çılgınların aklı başındadır!

Akıllı insan aptal görünürse kazançlı çıkar.

Lâiklik, genel anlamda toplum ve devlet düzeninin akla ve bilime dayandırılmasıdır.