#ahlak

İnsanlık kalktı mı dünyadan?

Babamın bir sözü vardı benim. 'Parayı seven adama selam verme, ' derdi. Doğruymuş.

Paranın ve şatafatın çok olduğu yerde bugüne kadar hangi namus barınabilmişti?

Hiçbir doğal olay kendi içinde iyi ya da kötü değildir. Üstelik kendi içinde güzel ya da çirkin de değildir. Doğada bu değerler bulunmaz, bilhassa anlam ve amaç da yoktur. Doğa, amaçlar doğrultusunda işlemez.

Lev Tolstoy, henüz Hitler, Mussolini, Franko, Evren, Erdoğan gibiler henüz yeryüzünde yokken “Mezbahalar oldukça savaşlar sürecek” demişti. Henry Ford ise işçileri iliklerine kadar sömüren o pek meşhur fordist bant sistemini mezbahalardan ilham alarak keşfetmişti. Yani dikkat edilirse, insanı hayvandan aşağı kılan bütün özellikleri, insanın insana, insanın hayvana zulmü sayesinde gelişti. Zulüm ettikçe insan yüceldiğini, hükmettiğini, üstün olduğunu sandı. Ama gerçekte yeryüzünün tüm türleri içinde giderek dibe en yakın tür haline dönüştü.

1968'de devrimci olmamak ayıptı, iyilikle devrimcilik aynı şey gibiydi. Bir ahlaki meziyet sayılırdı devrimcilik, kamuoyu böyle şekillenmişti. O yüzden itibar görmek isteyen inanmasa bile devrimci olduğunu söylerdi. Gençler bugün devrimciyim diyorsa bu bence çok daha önemli.

Küçüldükçe büyüten ve büyüdükçe küçülten şey kibirdir.

Kolları çıplak kadınların kiliseye girmesine izin verilmiyor, ancak çıplak Yahudilerin kendi mezarlarını kazmasına izin veriyorlar.

Olur da bir gün kaybedersek iyi niyetimizden kaybedelim, varsın insanlık ölmesin.

Bir yalan, hangi amaç için söylenmiş olursa olsun, her zaman, en kötü gerçekten daha kötüdür.

Hayatta daima gerçekleri savun! Takdir eden olmasa bile vicdanına hesap vermekten kurtulursun.

İnsan ne ırkının ne dilinin ne dininin ne nehirlerin akışının ne sıradanlığın yönünün kölesidir. Sağlıklı bir akla ve sıcak bir zihne sahip büyük bir insan topluluğu ahlaki bir bilinç yaratır, bu bilince ulus denir.

İnsanın o veya bu dile sokulmadan, o veya bu ırka mensup olmadan, o veya bu kültüre dahil olmadan önce rasyonel ve ahlaki bir varlık olduğu esas ilkesini terk etmeyelim.

İnsan ne diline ne de ırkına aittir: İnsan sadece kendine aittir, çünkü o özgür bir varlıktır, ahlaki bir varlıktır.

Ben hayatımda, vicdanımın huzurunu her şeyin üstünde koruma amacını güttüm ve başardım.

Ahlak da, sanatta olduğu gibi hiç konuşulmaz, yaşanır.

Ahlak konusunda inandığım ilke şudur; bir şeyi yaptıktan sonra kendini iyi hissediyorsan o ahlakidir; eğer kendini kötü hissediyorsan o gayri ahlakidir.

Değerler, insan varoluş koşullarının ürünü olarak ortaya çıktığı tespiti, çok yerinde bir tespittir. İnsan doğar yaşar ve yaşadığı koşullar öğreticidir. Her koşul kendi değerlerini yaratır.

Vicdan kendimizin kendimize gösterdiği tepkidir. Kendine başkaldırıdır. Kendi sesimizi dinlemeyi başarabilmektir.

Dürüstlük basitçe kişinin kendi kimliğini ihlal etmemesi anlamına gelir.

Sana yapılmasını istemediğin hiçbir şeyi başkalarına yapmayacaksın.

Otoriter etik her zaman için putlerestliğin rengini taşımaktadır.

Hiç kimse başka birisinin amaçlarına araç olmamalıdır.

Yalan hiçbir şeyi yerinden kımıldatmaz.