İnsanların önemli bir kısmı, emrin meşru bir otoriteden geldiğini algıladıkları sürece, eylemin içeriğine bakılmaksızın ve vicdan azabı duymadan kendilerine söyleneni yapıyorlar.

Sorumluluk duygusunun ortadan kalkması, otoriteye boyun eğmenin en önemli sonucudur.

ahlakla

Aslında etik bilgisine çok ihtiyacımız vardır. Bizde etik, şimdi moda olduğu için o kelime kullanılıyor ama

Yükün dürüstlükse, gücün düşer belki, fakat başın hiç düşmez.

Kötünün büyüğü küçüğü olmaz. Kötü kötüdür.

Yasalara her zaman uymalısın, sadece seni yakaladıklarında değil...

Yalandan, çarpıtmadan, uydurmadan daha ayıp, daha ahlâk dışı bir şey düşünemiyorum.

Hayvan yenir, insan yenmez.

Kendinize yapılmasını istemediğiniz bir şeyi bir başkasına da yapmayınız.

İlgilendiğim tek özgürlük, doğru yapma özgürlüğüdür.

Zekâ, bir ahlak kategorisidir.

Başkalarında gördüğünde kınayacağın şeyi yapmaktan kaçın.

Edebiliyorsanız, başkalarına yardım edin; edemiyorsanız en azından zarar vermeyin.

Geniş ailede büyümüşler kabilede büyümüş gibidirler, itaat o yüzden onların ilk yaptığı ve beklediği şeydir.

Sıradan insanlar, sadece işlerini yapıyorlar ve kendi açılarından herhangi bir düşmanlık olmadan, korkunç bir yıkıcı sürecin ajanları haline gelebilirler.

Belki de zorluk, vicdana otoriteye karşı daha iyi bir şans verecek siyasi yapıyı icat etmektir.

İnsanların meşru otorite tarafından sağlanan eylem tanımlarını kabul etme eğilimi vardır.

Ahlak dinden önce geldi.

Ben ahlaksızlık yaparak ya da kuralların dışına taşarak bir başarı kazanmışsam onu bir başarı olarak algılamam, onu kendi açımdan bir yenilgi olarak algılarım.