#ağlamak

Burnunu çeke çeke ağlamak, Belki biraz çocukça. Ağlamak, hüngür hüngür ağlamak, İçini çeke çeke, İnsanca.

Hayat gelip geçiyor ağlamakla gülmekle, zaten komiklik yapıyorum ben böylesine bir dünyaya gelmekle.

Ağlayabilseydiniz, anlayabilirdiniz.

Ağlayalım ve dua edelim. Duanın icabını yapalım.

Ağlamak ayıp değil, saklama gözyaşını yeter ki ağlarken de eğme bir an başını.

Bir kadın ağladığında, bu bir erkeğin utancıdır.

Eğer kaçamıyorsan ve başkalarına bağımlıysan gülümseyerek ağlamayı öğreniyorsun.

Ağlamak istedim ama insan ağlamak isteyince tek bir damla gözyaşı bile dökülmez.

İnsanın gerçek özgürlüğü buydu: İstediği kadar ağlayabilmek. Belki bir de, istediği şeye ağlayabilmek...

Ağlamayan kişi vahşi, gülmeyen ise delidir.

Ağlamak öyle bir iksirdir ki, kavrulan ruhun ateşini ondan başka hiçbir şey söndüremez. Ruh tutuşunca vicdan kavrulmaya başlar ve işte o zaman insan ağlar. Ağlar ve ruhunun ateşini söndürür. Sıkıntı ve şiddet karşısında en geçerli iksir, rahat ve rehavet zamanında yapılan duadır.

Nedensiz bir çocuk ağlaması bile Çok sonraki bir gülüşün başlangıcıdır.

İnsan bazen ağlamaz mı bakıp bakıp kendine

Dünyada gülmeyecek, gülme lezzeti tatmayacak olunca; ağlamanın en tatlısı, en lezzetlisi anneyle çocuklarının gözyaşlarını birbirine karıştıranıdır sanırım.

Bir insan ne için ağladığını biliyorsa, bir gün gülmeyi de hakedecektir.

Gözyaşlarından utanmamıza hiçbir zaman gerek yoktur.

Gittiğinde ağlarsın, şarkılarda, filmlerde, ona-buna, her şeye ağlarsın. Aklın başına gelince de boşa harcadığın zamana ağlarsın.

Senin için bir şey yapamayışıma, seni bu dünyada yapayalnız, kimsesiz bırakışıma ağlıyorum. Senin için gerçeklik yok, bu hayat, bu Hayatın Kuralları Yok.

Az ağlıyoruz. Dünya bu yüzden çok kirli.

Ne olur şimdi sanki, Binsem türkülerin kanatlarına, Uçup yanına konsam, Bir çocuk denli rahat ve sıcak, Başımı dizlerine koysam, Ağlasam ağlasam, Gözlerinde unutsam geçen yılları, Dizlerinde uyuyakalsam .

Dikkat et kirpiklerindeki yorgunluğa, ağlamak üzere dolmuş bir zamandayız. Okunacaksa doğru dürüst okunsun kitaplar, hatalar dönüşmesin acılara.

Kan Ağlamak ölümlerine Ve Afrika'lı kapkara bir acıyı, Duyabilmek bembeyaz yüreğimizde.

Dikkat et kirpiklerindeki yorgunluğa, Ağlamak üzere dolmuş bir zamandayız.

Ey zamanın yüzüne korku yazanlar, Güldürmeyin beni ağlayamam.