Ümit Aktan

Hami, Dundee'ye dan diye çaktı!

Durum 2-0 sevgili seyirciler. Goller Hagi ve Arif'ten... Bu tablo bana ünlü Türk bestecisi Hacı Arif Bey'i hatırlattı...

Ince ... Keane ortalıyor, Cantona ... Hiç önemli değil... Hiç önemli değil çocuklar... Hiç önemli değil... Bir gol daha yemeyelim.

Nasıl yükleniyoruz, nasıl bir tempo... Arif, şut pozisyonunda, vuruyor... Schmeichel... Direk... Goooool! Gooooool! Gooooool! Gol Kaan gol! İşte gol! İşte Türkiye! İşte Şampiyonlar Ligi! Golü çağıra çağıra getirdik. Çoğuri isteye isteye getirdik. Şimdi artık gönül rahatlığıyla ben de söyleyebilirim. Sevgili seyirciler, inanın ağlamak istiyorum!

Tugay o topa taksi tutsa yetişemez.

Öyle bir vurdu ki, ancak Schmeichel ayarında bir kaleci o kapalı köşeye giden topu çıkarabilirdi!

Köşe vuruşu kullanılacak... Pallister geldi yine ön direğe... Kavisli bir tooop... Ve ağlarda!... Ve ağlarda... Evet... provası yapılmış, daha önceden bilinen bir gol. Pallister geldi dedim ön direğe... Ona atılacağı belliydi, beş dakika önce de ona atılmıştı. Ve İngilizler'in her zaman olduğu gibi, ilk 20 dakikada 3-4 gol bulabildiği maçlardan biri mi diye bakıyorum...

Schmeichel değil, bütün Michael'lar gelse o golü ordan alamazdı!

Arif, şut açısı buluyor, vuruyor, top ağlarda! Top ağlarda! Dünyanın en iyi kalecisi bu Schmeichel, ama, bizim Arif de öyle bir vuruyor ki, köşedeki örümceği alıyor! Maç yeniden başlıyor. Her şey bitmedi! Bu sefer, 20 dakikada 3 gol 4 gol yok! Galatasaray direnecek! Yürek yüreğe demiştim, işte bir şut, bir gol!