Titus Lucretius Carus

Ömrün bitince, her şey de seninle yok olacak.

Korku, dünyada tanrıları yaratan ilk şeydi.

Hiçbir şey hiçbir şeyden varolamaz.

Bir su damlası bile, taşı oyar.

Kavrayış yokluğu kararsız zihne tecavüz eder.

Bir kişiye yiyecek olan, diğerlerine acı bir zehirdir.

Cezbeden sahte gülümseyişini gösterdiğinde durgun denize asla güvenme.

Çocukların karanlıkta ürpermesi ve her şeyden korkması gibi biz de bazen ışıkta çocukların karanlıkta dehşete kapıldıkları ve hayallerinde gerçekleşmesini bekledikleri şeylerden daha fazla korkarız. Bu korku ve ondan doğan karanlık; güneşin ışınları ve günün aydınlığının parıldaması ile değil doğa yasasının görünüşü ile def edilebilir.

Yaşam karanlıkta uzun bir çırpınmadır.

Gerçekler, diğer gerçekleri parlatan ışıktır.

Sürekli damlayış bir taşı yıpratır.

İşlerin ilk başlangıcı gözle seçilemez.

Hiçbir şeyden hiçbir şey yaratılmaz.

Sadece din böylesi kötülüklere sevk edebilir.

Aklın zinde kuvveti galip geldi ve göklerin yanan surlarına doğru çok uzaklara yola çıktı ve düşünce ve aklı içerisinde sınırsız evreni ele geçirdi.