Serdar Kılıç (eğitmen)

Şimdiki çocuklar türküleri dinlemeyecek çünkü anıları yok. Yumurtanın nereden çıktığını bile bilmeyen çocuklar var.

Şehirde başkasına bağlısın. Şehirde yaşamak doğada yaşamaktan daha zor. Çünkü şehirde birisi iş verecek, para kazanıp alacaksın, ama doğa zaten sana iş veriyor. Atın yediği bitkileri, arının konduğu çiçeği yiyebilirim. Para kazanmak için kişiliğini kaybedenler bile var. Doğada mert olmazsan ayakta kalamazsın. Dürüst olacaksın, o da dürüst sana.

Küçükken komşuluk ilişkilerimiz çok güçlüydü. Şimdi problemlerimizi anlatacak bir komşumuz bile yok. Dost diyebileceğimiz insan kalmadı. Şimdi bakıyorum şirketlerde iletişim üzerine seminerler veriliyor. Ya siz önce insanlara dokunmayı öğretin. Sıkıştırılmış zamanda birbirimize dokunamıyoruz. bile.

İnsanoğlu bu şekilde yaşamaya devam ederse, şu an üstünde yaşadığımız gezegenin altı da üstü de bize yetmeyecek. O kadar hırslı bir şekilde bu dünyada yaşıyoruz ki, milyonlarca yıl önce oluşmuş enerji kaynaklarını kullanmak için bile hırsla mücadele ediyoruz. Bütün dünyada aynı şeyler var. Şöyle düşünüyorum; her insan harcadığı enerjinin yüzde 10'u kadarını kısıtlamaya gitse, belki de bu mücadeleye gerek duymayacak hiç kimse.

Doğaya gelince fark ettiğim en önemli şey, doğada yaşayan insanın yüzüne baktığımda da bunu anlayabiliyorum: Biz bir şehirde yaşarken o kadar çok stres faktörü var ki onlar bizim hayatımızın kalitesini düşürüyor. Farkında olmadan en küçük şeyleri en büyük problemmiş gibi görüyoruz.

Aslında doğada nesli tükenmekte olan tür "doğadaki insan"dır. İnsan doğadan kopmasaydı bu kadar canlı türü yok olmamış olurdu...