İnci Aral

Toplumda bir şey var; herkes aldatılmaktan korkuyor. Bu nedenle bu konunun çok güncel olduğunu ve bunun üzerinde yazabileceğimi düşündüm. (...) Bu romanı yazma sürecinde sadakatın bir seçim olduğuna karar verdim. Sadık olmaya insan karar veriyor. Karşısındaki insanı, birlikte yaşadığı insanı değerli buluyorsa ve onu üzmekten korkuyorsa, o zaman bilinçli bir şekilde ona sadık kalmaya çalışıyor. 10 kadar romanım var. Hayat içinde her şey bana ilham verebilir, bütün insan halleri beni ilgilendiriyor. Hepsi yazılabilir.

İnsanlar rastgele evlilikler, rastgele çocuklar yapmaktan, rastgele düzenler kurmaktan kurtaramıyorlardı kendilerini. Önlerine çıkan ilk kadın ya da erkeği kendileri için yaratılmış sanma aptallığından vazgeçemiyorlar, sabırsızca düzen sanılan düzensizliklere atılıyorlardı.

Derin bir çukur kazıp bana acı veren her şeyi ve onu gömmek, üstünü örtmek ve bu mezara işaret koymamak demekti unutmak. Gerisi boşluk.

Nasıl oluyor da insan, yaşamına onca güzellik katmış birini günün birinde bu kadar anlamsız bulabiliyor.

Şarkılar, duyguları ifade etmenin en kolay yoludur. Kimseyi incitmezler. İstemeyen üstüne alınmaz.

Eskiden böyle değildi . İnsanlar giderek kopuyor birbirlerinden. Tümü yaşam kavgasına düşmüş.

Benim ülkemde mutluluk henüz çiçek açmamış bir ağaçtır. Tohumu toprağa düşmemiştir bile.

Kimseye ait olmak istemiyorum ben. Hiçbir zaman hiç kimseye ait olmak istemiyorum.

Herkes ağlayacak bir göğüs istiyordu ama kimse o göğüs olmayı göze alamıyordu.

Dışarıda koskoca bir dünya vardı, Yürüdüm, kendimi aradım içinde. Yoktum !

Şimdi bir eksiklik var ki, her şeyde bir solgunluk bir hüzün, eskimişlik gibi.

Sevgiyi de acılarımızı da ayrı ayrı yaşıyoruz. Bundan hırçınlığımız bence.

Günü yaşamak dururken yarın ne olacağını düşünmenin yararı yok.

İnsan yanlış yerden hayata başlamışsa, neyi tutsa elinde kalıyordu.

Seni görmezden gelecekler, başarmak için inatla, çok çalışmalısın.

Sessizlik insancıldır. Sessizlik insanın ayak basılmamış bölgesidir.

Zamanla başa çıkılmıyor, Yaralandık. Hiçbir şey aynı kalmıyor.

Ama iyiyim, mutluluk denen şeyi abartmaktan vazgeçtim.

Hayatımıza sevdiğimiz hayvanlar girer çıkar. Anıları kalır.

Toplumda bir şey var; herkes aldatılmaktan korkuyor.

Dimdik durmaya çalışıyorum, yorulma pahasına.

Yazmak bir yıkım ve ardından gelen devrimdir.

Allahın adaleti yoksa kendi de yok anladım.

Bölüşmemiz gerekenleri bölüşemiyoruz.