Frédéric Bastiat

Yasal soygun, kısmen, yapay da olsa bir acıma ve yardımseverlik duygusuna dayandırılır.

Eğer orduyu büyütmek kârlı ise neden ülkenin bütün erkeklerini göreve çağırmıyoruz?

Onlar devlete inanıyor, insanlığa değil. Biz ise insanlığa inanıyoruz, devlete değil.

Herkes devletten geçinmek ister. Unuturlar ki devlet herkesten geçinmektedir.

Erkekler, yalnızca yasamanın başından çıkan bir fikir uğruna ölmeye zorlanıyor.

Ancak, genel olarak, yasa bir erkek veya bir erkek sınıf tarafından yapılır.

Devlet, herkesin herkesin pahasına yaşamak istediği hayali bir varlıktır.

Bir devlet kurumu açacaksanız onun faydalı olduğunu kanıtlamalısınız.

Yasalar, özgürlüğün vekili değil, politikanın bir aracı haline gelmiştir.

Oy verme zamanı geldiğinde, seçmenin zekasından şüphe edilmez.

Neden kendini reform etmiyorsun? Bu görev yeterli olacaktır.

Başka birinin pahasına iyi yapmak her zaman caziptir.

Genellikle kitleler yağmalanır ve bunu bilmiyorlar.

Mallar sınırlardan geçemezse askerler geçecektir.

Uzlaşılamayacak iki ilke var: özgürlük ve zorlama.

Devlet tarafından uygulanan bir eşitliğe karşıyız.

Herkesin mahkemesi kendi vicdanıdır.

Hukuk ve yardımseverlik aynı değil.

Yıkmak, kazanç sağlamaz.