Enis Batur

İnsanoğlunun yazgısıdır: Bıraktığı izleri, zaman çoğu kez iliğine dek çürütür.

Önce ekmekler mi bozuldu bilmem ama, sonra balkonların bozulduğu kesin. Gelişen Türkiye'nin insanları balkonu anlamadı. Onu salona, yatak ya da oturma odasına dahil ederken metrekare kazandığına sevindi de, her evden bir düş odası eksildiğini, yeryüzünde Christian Hunziker türünde adamların bir lunapark büyüsü yarattığını fark etmedi, bilmek istemedi.

Kitaplara kötü davrananların kedilere tekme atabilecek tıynetteki insanlar arasından çıkacağına inandım hep.

Kendi payıma, naçizane oturduğum koltuktan, ben de sık sık ikiye ayırırım insanları: Farkında olanlar ve olmayanlar.

Hiçbir cümle özünde masum değildir.

Güzel kazalar seyrek gerçekleşen şeylerdendir.

Her an herkesin, hepimizin vakti azalıyor şurada, her birimizin doğrudan ölüme dur durak bilmeden vakti azalıyor, bunun böyle olduğunun dur durak bilmeden farkında kalsaydık delirirdik, dev bir tımarhaneye dönüşürdü dünya.

Kadınların, toplam on dakika sürmüş bir olayı bir saatte anlatma yeteneklerine öteden beri hayran olmuşumdur.

Her okur, kitaplığında kapağını açmadığı kitaplar da olsun ister onların vaatlerini önemser. Ummak, hayatın en sağlam fillerinin başında gelir.

Ezelden beri iç fırtınaları yüzlerine ve davranışlarına yansıtmamayı başaranlara bundan imrenirim.

Merdiven basamaklarında başlayan arkadaşlıkların kök saldığına tanık oldum.

Konuşursanız geri dönüşü yoktur, susarsanız öyle değil: Dilediğiniz an giz kilidini açmak, açılmıyorsa kırmak sonuçta size kalmıştır.