Elias Canetti

Artık hiçbir haritaya bakamıyorum. Kentlerin adları yanık et kokuyor.

Özgürlüğün kaynağı ise soluk alma eyleminde yatar. Herkes, her havayı soluyabilir: Soluk alma özgürlüğü, bugüne kadar gerçek anlamda yıkılmamış tek özgürlüktür.

Gezegenin hayatta kalması o kadar belirsiz hale geldi ki, garantili bir geleceği varsayan herhangi bir çaba, herhangi bir düşünce çılgın bir kumara dönüşüyor.

En hareketsiz kitle düşman cesetlerinin oluşturduğu kitledir.

İnsan her zaman kendisini kitleden ve onu oluşturanlardan korumasını bilmelidir.

Tek bir tutkusu vardı: Tüm yaşamı boyunca; gerçekte ne ise, o olarak kalmak; kendi kişiliğini salt bir ay, ya da bir yıl süreyle değil, ama ömrünün sonuna dek yitirmemek.

En düşmüş insan, bütün dilekleri yerine gelmiş olan insandır.

İnsanın bedelini ödemek zorunda olmadığı güçlü bir arzu yoktur. Ama arzunun en yüksek bedeli, gerçekleşmesidir.

Akıllıların yapmaktan korktuğu işlere aptallar saldırırdı.

Bir düş, tek tek ögelerine ayrıldığında, gücünü yitirir.

Yazgıya egemen olacak, ona yön verecek tek güç, yine insanın kendi kendisiydi.

İnan ki, hiçbir ölümlü insan, ağırlığınca kitap kadar etmez...

Tüm acıların suçu, şimdiki zamanın sırtındaydı.

Kişi, öteki insanlardan uzaklaştığı ölçüde hakikate yaklaşır. Günlük yaşam, yalanlardan kurulu yüzeysel bir düzendir.

İnsanı bilinmeyenin dokunuşundan daha çok korkutan hiçbir şey yoktur.

Yalnızca düşüncenin silahlarıyla yürütülmeyen bir kavga beni tiksindirir.

Peki hayvanların ilk günahı nedir? Neden ölüm gibi bir acıyı çekerler?

Kim ki hayvanlardan çok bahsediyorsa, insanlar adına utanıyordur.

Pek çok cevabı olanın, ondan da çok sorusu olması gerekir.

Günler birbirinden ayrılır, fakat gecenin tek bir adı vardır.

Ölüm bir skandaldır. Makine çalışıyor, hepimiz rehineyiz.

Bir kitaplık, dünyadaki en büyük vaatten daha değerlidir.

Doğru yolu görüp de oradan gitmemek, yüreksizliktir.

Anlamak, anladığımız kadarıyla yanlış anlaşılıyor.