Duygu Asena

O sana vurmayı kendinde hak görüyor. Niçin ona izin veriyorsun? Izin vermiyorum. Bunların dineceğine inanıyorum, anlayış gösteriyorum. Bu anlayış değil, sen de kendini küçük görüyorsun, ona karşı çık, konuş, kendine vurdurtma. Kimseye bunu yaptırtma, kendi kendine saygın ne oluyor?

O hiçbir zaman yanında anahtar taşımazdı, çünkü eve geldiğinde kadının evde olacağı mutlak bir kuraldı.

Acılar insanı yumuşatabilir de.

Döven erkek, sorunludur, gelişmemiştir. Kaba kuvveti, bilek gücünü kullananlar aslında güçsüz kişilerdir. Bu kişiler için de, kurumlar için de, ülkeler için de böyledir.

Hayatta en pişman olduğum şeyler, pişman olacağım diye yapmadıklarım ve dokunmadıklarımdır.

Neden ahlak yasaları kadınları en küçük bir davranışta suçlarken, erkekleri övgüyle anıyor? Neden bir cinse her şey serbest ötekine her şey yasak?

Benim ar, erdem ve iffet duygularım müstehcen resimlere bakınca değil, erkeklerin kadınları dövdüklerini duydukça inciniyor.

İnsan aşık olunca kaç yaşında olursa olsun gözü görmüyor gerçekten. Başka birinde kusur bulduğu nitelikleri bile aşık olduğu kişide olumlu yorumluyor.

Bu ülkede özellikle kadınlar hep kaderlerine razı oldu. Savaşmak diye bir olay akıllarının ucundan geçmiyor.

Kimsenin bana saygısı kalmasa da kendi kendime saygıyı yitirmemeliyim.

Bir cam kavanozda yaşamışlığımla, beynimin içindeki tüm güzel hayallerle, o hayallerin yıkılışındaki şaşkınlığımla. Kendi kendimle çok güzel eğlendim.

İnsan yaşamında eksik olanı, her şey sanıyor.

Ben süslenmeyi kendime yediremiyorum, ne o öyle köle pazarı gibi.

Hepimiz esir değil miyiz, sen esir değil misin? Böyle gelmiş böyle gidecek.

Bunca yıllık yaşamımda bir tek şunu öğrendim. Şu reçeteyi; mutlu olmadığın ortamdan kaç git. Bunun için de güçlü ol, kendi kendine yet.

Evlilik mi bir evin yuva olmasını sağlayan şey? Dört duvar arasına tıkılmış, birbirine yabancılaşmış, konuşulacak konusu kalmamış iki insanın birlikteliği mi yuva? Burası bir yuva değil, pansiyon.