Charlotte Brontë

Eğer fukaralık büyükler için korkunçsa çocuklar için felaket sayılırdı. Çocuklar fakir fakat çalışkan ve hürmete layık insanların da bulunabileceğini tahmin edemezler.

Fakirlik onların indinde; az yiyecek, eski püskü elbiseler, kaba hareketler ve kötü adetlerden ibarettir. Fakirlik bence alçalmak demekti.

Katı insanlar kim olurlarsa olsunlar, yıldızların parlaklığını ve yaratıcısını görmezler.Fakat onun üzerindeki ufak tefek lekeleri görürler.

İnsan mükemmel doğar ama kendini kusurlu hale getirir. En parlak yıldızların üzerinde bile leke vardır. Hatasız insan olmaz.

Ben bir kuş değilim ve hiçbir ağ beni kapana kıstıramaz: Ben kendi bağımsız iradesine sahip, özgür bir bireyim!

Yoksulum, kimsesiz, ufak tefek, gösterişsizim diye duygusuz, vicdansız mıyım sanıyorsunuz?

Adetli vermeliyiz; öyle ki, bize vuran kişi bunu bir daha yapmaması gerektiğini öğrensin.

Beni yalnızca yararlı bir alet gibi gören bir adamın karısı olmak garip değil mi?

Çok zaman onun yanında, diken değil de gül olmak geliyordu içimden.

Sessizlik, sinirleri sakinleştirir.

Her ışıldayan, altın değildir.