Ceza (müzisyen)

Çocuklar ölmesin savaşta, savaş denen şey biraz yavaşla.

Nefes alıp veren bu can da çaresiz kalınca Özlemim büyük, yolum uzun, ben de bir karınca

Kul hakkıyla kesen dolarsa yağmur bekleme, Karnın doyar fakat, karabansa her gece.

Hastalıklar bulaştı herkese etti sirayet, Herkes etti şikayet ki herkeste yok dirayet Tüm bunlara binâen hep yapılmakta siyaset Her gün bir yerlerde daim işlenmekte cinayet.

Zaten it köpek dolmuş her yer yumruk atmak olay mı? Ağzınla kuş tutsan bile unutulmak kuraldır.

Tüfek vermek gençlere, yürek vermekten kolaydır.

Kaideyi bozan istisnalar üretmektir işim.

Ne dinsizim, ne imansız. İster inan ister inanma, Yaptığım her bir şeyin elbet sorulacaktır hesabı.

Belki bilim, ilham ve imkan sunulsaydı, Biraz daha aydınlıktı her şey...

Her birimiz bir düzenin aletiyiz maalesef, Adetimiz, hissetmeden kullanılmak bazen de.

Sınıflandırılmış toplumlar kalırmış sınıfta, Adam demezler, dışlanırsın kılık kıyafet bozuksa.

Senin elinde değil ki kader, senden önce var yazan!

Nargilenin dumanına benzer hayallerim. Sadece beni zehirler ve uçup gider.

Hayvana benzemek için kürk giymene gerek yok!

Sağlığa en zararlı şey yaşamak.

Göz yaşartmak mı yoksa umut yeşertmek mi daha mantıklı?

Ayaklarını kaybettiler, "Hürriyet protez olmaz." bunu öğrendiler!

Savaş çocukları suçlular gibi, her gün öldüler ışıklarını yitirdiler.

"Doğmasa güneş, hanginiz görür?"

Gözümüz görmese de kalbimiz bilir.

Hep önümüze engeller koyun, sonra da bize "engelliler" deyin.

Günahla ekilen tohum, kabusla eğitilen toplum.

Soğuk nefesleri, boğuk baktı gözleri. Neler gördü toyken, aç yattı dünya tokken. Mutluluğu azaldı çokken...

Çocuk hep ağladı çocuklar hep ezildi, Oyuncakları silah minik taş atan elleri.