Affetmek büyüklük, unutmak alçaklıktır.

Unutmak, her zaman alçaklık değildir çünkü, bazen de bağışlamaktır.

En affedici insan, cezalandırma gücü varken affedendir. Mürüvvet ve akıl yönünden en eksik insan, kendinden aşağıdakine zulmedendir.

Arkadaşını affet; affettiğini hatırlama ve hatırlatma!...

Kadınlar, kendilerine yapılan birçok şeyi affedebilir; ama affetikleri şeyleri hiçbir zaman unutmaz.

Sadelik, iyilik ve doğruluk olmayan yerde büyüklük yoktur.

Saf kişi hem affeder hem unutur, kurnaz kişi ne affeder ne unutur, bilge ise affeder ama asla unutmaz.

Bir insanın hem büyük ve hem de iyi olması pek enderdir.

Darbeler yesen de yüreğine, affetmek en asil intikâm.

Hiçbir şey büyüklük kadar sade değildir. Çünkü sade olmak biraz da büyük olmaktır.

Affetmek için iki kişilik erdem lazım. Hem onu affetmek, hem onu affettiğin için kendini affetmek.

Çocukluk saflığını kaybetmeyen adama, büyük adam denir.

İnsanlar arasında iyilikten başka hiçbir üstünlük kabul etmem. Karakterin olmadığı yerde, ne büyük sanatçı, ne de büyük mücadele adamı vardır. Orada var olan, zamanın yok ettiği, içleri boş yaratıklardır. Bütün mesele, büyük görünmek değil, gerçekten büyük olmaktır.

Cesaret affetmekten ibaret değildir.

Unutmak işte en iyi intikam.

Sadelik, iyilik ve doğruluk olmayan yerde büyüklük yoktur.

Gerçek büyüklük, toplam bilgeliğe bağlıdır.

Haksızlıkları unutabilirim ama iyilikleri asla.

Büyük bir kişi sessizliğinin bile büyüklüğü vardır.

Yanılmak insanca, affetmek kutsalcadır.