Kendilik başkalarını dışarıda bırakarak değil, onları da kapsayarak gelişir

Kişide yanlış bir zaman algısı olmalı ki benlik algısı oluşabilsin.

Ego’nun, dış dünyanın doğrudan etkisi ile modifiye edilmiş id’in [en ilkel benliğin] bir parçası olduğunu görmek kolaydır.

Kitaplarla öğrendim ‘insan’ olmayı. Kişiliğimi onlara borçluyum. Kişilik, yaradılıştan ötedir. Onu edinebilirsiniz. Kitap ve sanat bu konuda bence tek kılavuzunuz.

Kendi içinde var olmaya çalışan, kendini bir şey zanneden ama çaktırmayan biriyim.

Bilgi kişiliğinizi, anılarınızı, becerilerinizi tanımlar.

İçimde bir embesil var. Onun hatalarından ders almalıyım.

Ben belki hakikaten psikopatım

Çocukluğu olmayanın gençliği de olmaz.

Annem bana hep derdi ki benliğini doğada ara. Mesela; bir ağaca bak, her mevsim değiştiği için büyüyor. İnsanda öyle, sen her zaman aynıysan büyüyemezsin.

Bir insanın kişiliğini eleştirmekle hatalarını eleştirmek ayrı şeylerdir. Eğer eleştiri insanın şahsiyetine yönelikse, o kimse kendini değersiz hissettiğinden, savunmaya ihtiyaç duyar, ruhunda suçluluk ve pişmanlık duyguları uyanır. Fakat yaptıkları eleştirilirse bu faydalı bir harekettir. Aksi halde insanlar hatalarının farkına varamazlar.

İnsan kişiliği zedelendikten sonra, bütün dünya onun olsa ele geçirse, neye yarar?

İnsan sistemi kendiliğindenliğin yerine tümüyle geçebilseydi, kişiliğinin gölgeli derinliklerine dalmak için hiç bir neden kalmazdı.

Bana dikkatinizi neye ayırdığınızı söyleyin, size kim olduğunuzu söyleyeyim.

İnsanoğlu bulmak ve kendini ortaya çıkarmak için insanın kendi dışına çıkması gerekir.

Aynı "insan" olabilirim, ancak asla eskiden olduğum kişi olmam.

Kişiliğiniz, içine kapatıldığınız bir hapisanedir.

Kişilik kendi öz düşmanını kendi öz yuvasında barındırır.

Gerçekten iyi. Bu hızla devam edersem normal bir insan kadar olgunlaşmam ne kadar vakit alır acaba.

Sadece benim biliyor musun, sadece benim. Bazen çok düzensizim, bazen çok düzenliyim ve...sadece benim.