Saygınlık, dilenciler üzerinde otoritesini uygulamakla değil, zengin ve mutlu insanları yönetebilmekle sağlanır.

Eğer bir ülkenin yöneticileri yönetimde iken daha da zenginleşiyorlarsa, o ülkenin halkı fakir kalmaya mahkumdur.

Halkın zengin olması için, doğru kanunlar konulmalıdır. Hangi bey memlekette doğru kanun koydu ise, memleketini tanzim etmiş ve gücünü aydınlatmıştır. Memlekette uzun müddet hüküm sürmek istersen, kanunu doğru yürütmeli ve halkı korumalısın.

Keşke zenginler, fakirlerden bir şeyler öğrenebilseydi.

Kalp boşaldıkça kese dolar.

Bir gün bana iş hayatımda karşılaştığım en büyük güçlüğün ne olduğu sorulursa vereceğim cevap şu olacaktır: Çalışma hayatımda iş yapmaktan, iş bulmaktan, para kazanmaktan hiç sıkıntı çekmedim. En çok adam idare etmekten sıkıntı çekmişimdir.

Bir millet var koyun sürüsü... Buna bir çoban lazım. O da benim.

Liderlik sanatı, evet değil, hayır demektir. Evet demek çok kolay.

Nüfuzu dayaktan daha zayıf olan bir "vali" oturduğu makama layık değildir.

Halkın acıları, iniltileri arasında keyif sürmek krallık değil zindan bekçiliği demektir.

Ey sizler ki insanları ancak hayatlarını zehir ederek yönetmesini biliyorsunuz, sizler özgür insanlara baş olmaya yeterli değilsiniz, saklamayın bunu!

Hiç kimse kalabalığa arkasını dönmeden orkestrayı yönetemez.

Zenginlerin zevkleri fakirlerin gözyaşları ile satın alınır.

Korku içinde olan toplumları, kıt zekalı, gözü dönmüş kimseler yönetir.

Zengine verilir, daha çok zenginleşsin diye. Fakirin ise elindeki bile alınır.

Haklı açlıktan ötürü, genellikle kötüler gelişir; ama devletimi asla onlarınkiyle, erdemi altınları ile değiştirmem. Benimki için, zenginler her gün sahiplerini değiştirir.

Zengin olmak gönül biriktirmektir, yıkmakla sadece fakirleşirsiniz.

Çok az şeye sahip olan insan değil, asıl çok şeyin özlemini çeken insan fakirdir.

Fakir insan, bazı şeylerden mahrumdur. Cimri ise her şeyden mahrumdur.

Bu bağımsızlık sadece zenginler için; fakirler sinekler gibi birbirlerini öldürüyor.