Hala beklentileriniz tarafından yönlendiriliyorsunuz.

Özgürlük sınırsız bir bağımlılık ihtiyacından kaynaklanır.

Şehirde başkasına bağlısın. Şehirde yaşamak doğada yaşamaktan daha zor. Çünkü şehirde birisi iş verecek, para kazanıp alacaksın, ama doğa zaten sana iş veriyor. Atın yediği bitkileri, arının konduğu çiçeği yiyebilirim. Para kazanmak için kişiliğini kaybedenler bile var. Doğada mert olmazsan ayakta kalamazsın. Dürüst olacaksın, o da dürüst sana.

Godot'ya mı? Godot'ya mı bağlıyız? Ne aptalca bir düşünce bu! Söz konusu bile olamaz! (bir an) Şimdilik!

Yapılan bir iyiliği kabul etmek, özgürlüğü satmaktır.

Borç, özgür olanın tutsaklığıdır.

Kırdım diyorsun zincirlerini; evet köpek de çeker koparır zincirlerini, kaçar o da uzaklara ama halkalarını boynunda taşıyarak.

Özgürleşmek istiyorsan, seni tutsak eden her şeyden vazgeçmelisin.

Yazık ! İnsanlar neden niteliklerini hayvanlarda görülenlerden üstün tutup böbürlenirler, bu onları sadece daha bağımlı varlıklar yapar. Güdülerimiz yalnızca açlık, susuzluk ve arzusuyla sınırlı olsaydı, hemen hemen özgür olabilirdik.

Sahip olduğumuz her şey bize sahip.

Gülşeninde âlemin bu sırra ermez hîç kes, Zâğlar âzâde vü bilbil giriftâr-ı kafes.

İnsan, özgür doğuyor değildir. İnsan, çok zayıf, emen bir varlık olarak doğar. Anne-babasının koruması olmadan, toplum tarafından anne-babasına sağlanan koruma olmadan o, hayatını sürdüremezdi.

Bir sabah, seçiminin tutsağı olarak uyanır insan.

Özgür olmadıkları halde, kendilerini özgür sananlar kadar hiç kimse tutsak olamaz.

Artık kafesini kendi içinde taşıyordu. Beynini zincire vurmuş ve kaslarını kendi iradesiyle felç etmişti.

Artık kafesini kendi içinde taşıyordu.

İnsana yapılacak en büyük kötülük, onu bir umudun içine hapsetmektir...

Köleliğin beteri, kendinin kölesi olmak değil midir?

Gerekli olduğunu düşündüğünüz bir şeyden bir kez vazgeçtiniz mi, bir başka şeyden de, başka pek çok şeyden de vazgeçebileceğinizi anlarsınız.

İç yaşamı olmayan bir insan da çevresinin kölesidir.