Ben de sana şunu söyleyeyim, sen Petrus’sun ve ben kilisemi bu kayanın üzerine kuracağım. Ölüler diyarının kapıları ona karşı direnemeyecek.

Benim en çok inandığım şey, insanın bir şeyleri kendisinin değiştirebileceği, kendi gücü… Hep çok kocaman şeylerin bir anda oluvermesini bekliyoruz. Küçük küçük parçaların bir bütünü oluşturduğunu sürekli unutuyoruz. O küçük parçaları; içindeki iyilik duygusunu, sevgiyi, tutkuyu kaybetmeden yaşayan ve yaşatan her insan daha büyük bir şeylerin oluşumunu etkiliyor, geliştiriyor.

Gözyaşlarının bir kutsallığı vardır. Zayıflığın değil gücün simgesidirler. Yoğun acının ve tarifsiz sevginin elçisidirler.

Sadece sevgiye tutunacak gücü olan yaşar.

Savaşlardan daha güçlüdür aşk.

Susuz birer hiçiz, diye düşündü yolcu. Bir imparator bile sudan mahrum kalınca toza dönüşür. Gerçek hükümran sudur, bizler de onun köleleri.

Istırabın dağladığı sevgi kuvvetlidir.

Şîrler pençe-i kahrımda olurken lerzân; Beni bir gözleri âhûya zebûn etti felek.

Hükümetin başında şaka eden kişi zorbalığa yönelir.

Ahlak, zorbalardan daha güçlüdür.

Gerçek sevgi, zamanın tüm zorluklarını yenmeye güçlüdür.

Sevgi her şeyin efendisi ve hepsinde aynı.

Sevgi her şeyi fetheder. Omnia vincit Amor.

Bir zorba, ne zaman düşman ülkeyi işgalle veya anlaşmayla sustursa ve artık düşmandan korkacak bir şey kalmasa, tekrar bir başka savaşı başlatmalıdır ki insanlar bir lidere ihtiyaç duysun.

Sevgi dolu bir yüreğin sahibi olduğumuz gün, güneşi bile fethedebiliriz.

En tahammül edilmez zorbalık, küçük adamlarınkidir.

Gücü seviyorum! Ama gücü bir sanatçı olarak seviyorum: Bir müzisyenin kemanını onun tonlarını, akordunu, harmonisini ortaya çıkarmak için sevdiği gibi.

Sevgi hükmetmek içindir.

İki tür mücadele tarzı vardır: Biri yasalara uyarak, öbürü zora başvurarak. Birincisi insanlara özgüdür, İkincisi hayvanlara. Ama hep olageldiği gibi, birincisi yetmediğinden ikincisine başvurmak gerekir.

Zorbalığa muktedir olanlar, onu sürdürmek için yalan yere yemin edebilirler.