Savaşa karşıyım ama haksızlığa karşı savaşmak karakterimdir.

Bahtsızlık, insanı alıngan, acı çekmek insafsız yapar.

Haksızlık yapmak, haksızlığa uğramaktan daha acıdır.

Dürüst bir insan daima çocuk kalır.

Bana yapılan haksızlık bana hiçbir şekilde ona haksızlık yapma hakkını vermez.

İnsanların yediği et, kendilerini savunamayan günahsız ve zararsız varlıkların çektiği acı ve işkencedir. Dökülmüş kanları intikam çığlığı atar, insana ve üstünde yaşadığımız gezegene lanet okur.

Evet, intikam duygusunun yokluğu bir insan için belki iyi alâmet değildir. Fakat ben hayatımın hiçbir çağında böyle bir heyecanın, beni yoklamadığını itiraftan çekinmeyeceğim. Ne yapalım, böyle yaratılmışım. Cüzzamlı yanık acısına ne kadar duygusuzsa, ben de kuyruk acısına öyleyim.

Masumiyet neyi umabilir, Yargıçları böyle oturduğunda!

Daha derin bir kişiye dönüşmüş olmak, acı çekmiş olan kişilerin ayrıcalığıdır.

Bazı insanlar yaralarını saklamaya çalışır, bazıları da göstermeye meraklıdır.

Şu dünyadaki en soylu kişi insafa gelendir. Şu dünyadaki en olgun kişi Acıya gülendir.

Haksızlığa sabırla katlanan ve hakaretlere sessizce göğüs geren bir varlık kısa zaman içinde adil olmaktan çıkacak, doğruyu yanlıştan ayıramaz olacaktır.

İnsanı en çok yaralayan şey fiziksel acı değil, haksızlığın, mantıksızlığın verdiği içsel ıstıraptır.

Burada, vahşi haksızlıklar karşısında kalbi paramparça olan biri yatıyor... (Mezartaşından)

İntikamdan zevk alan zayıf ve küçük zihindir.

Hiçbir şey yapmamışlardı, peşine düştüler işte onların. Vurdular, öldürdüler.

Masum karakterler birbirini tanır.

Her insan, uğradığı bir haksızlığın hesabını sormak ister.

Sana ihanetlerin en büyüğünü hazırladım, en kanlısını; bir gün beklediğin gibi benden.

Çocukların ve azizlerin zalimce öldürüldükleri bu dünyada, tanrılar da böyle hissetmezler miydi?