İnsana güvenmeden düşte bile yola çıkılmıyor!

Kıskançlık, insanı alçaltan ve küçülten bir duygudur.

İki insan birbiriyle iletişim kurabildiği sürece yaşın bir önemi yoktur.

Ah bu insan yüzleri. Her şeyimizi bağladığımız, durmadan yanıldığımız.

Olanaksız; sizin ışığınızı size yansıtan kaç kişi tanırsınız?

Affetmek için iki kişilik erdem lazım. Hem onu affetmek, hem onu affettiğin için kendini affetmek.

İnsanlar, doğaları gereği, kendilerini faydalı hissetmelerini sağlayacak işlerle uğraşmadıkça mutlu olamazlar.

Kimin kontrolünde olursa olsun insan hayatının amaçlarından biri, etrafta sevilecek kim varsa sevmektir.

İnsan hayatının amaçlarından biri de etrafta sevilecek kim varsa sevmektir.

Meğer ne kadar kolay yanılıyormuş insan, en yakınlarında bile.

İnsan kendini yalnızca insanda tanır.

Dostunu fazla kullanma ki eskimesin.

Her insanın bir diğeri için engin bir muamma oluşu, üzerine kafa yorulması gereken şaşırtıcı bir gerçektir.

Bilgili insan güneşe benzer, girdiği yeri aydınlatır.

İnsan kendini yalnızca insanda tanır.

Sevilmeyen bir insan her yerde ve her şeyde yalnızdır.

İnsan sever, yaptığı hayır aradaki mesafenin karesiyle doğru orantılı olan kişidir.

Her insan huzur verir; kimi geldiğinde, kimi gittiğinde.

Hayvan bize insandan daha yakın. Parmaklık, burada. Hayvanla yakınlık kurmak, insanla kurmaktan daha kolay.

İyi ahlak, insanlar arasında bir nezaket alışverişidir; bu alışverişte yer almayan değersizdir.