Bir toplumun kadınları, eğitimsiz olduğu sürece başarıya ulaşma şansı yoktur, Leyla. Hiç yoktur..

Gelenek despotluğu her yerde insanın tekamülüne ayak bağıdır.

İnsan topluluklarının yalnız ekmekle yaşayamayacakları açıktır. Fakat eğer tanrının ağzından çıkan her söz doğrudan doğruya ya da dolaylı olarak, bu sözleri kutsal bulan toplumun gelişmesine, biyolojik ve ekonomik refahını arttırmaya yaramazsa, o toplum eninde sonunda tanrısıyla birlikte yok olur.

Bizim değişmemizle bir şeylerin daha iyiye gidip gitmeyeceğini söyleyemem, fakat bir şeyler daha iyi olacaksa onların değişmesi gerektiğini söyleyebilirim.

Geri giden bir trene binmeye çok meraklı olsak da hiçbir toplum geri gitmez.

Her jenerasyon bir öncekinden üstündür. Bu bir kuraldır. Çünkü, dünyanın bazı bölgeleri haricinde, medeniyet asla geri gitmez.

Her toplum zamanın akışı içinde sürekli değişim geçirir.

Profesörü tanımak da yetmez. O milletin "öğretmenlerini de" tanıyacaksın, kafa orada oluşur. Bugünkü Türkiye’nin hâlini de öğretmenlerinden anlarsın. O iyi değilse, memleketin hâli de iyi değildir. Öğretmenin içinde “ışık” ve denge duygusu varsa, o ülke de belirgin nitelik vardır.

Bilginin geliştirilmesindeki ilerlemenın kapsamı sınırsızdır.

Değişiklik yapmamız lazım, biz insanlar olarak değişiklik yapmayı düşünme zamanımız geldi. Hadi yemek yiyişimizi değiştirelim, yaşayış şeklimizi değiştirelim ve birbirimize davranış şeklimizi değiştirelim, eski yolun işe yaramadığını göreceksiniz. Hayatta kalmak için yapmamız gerekeni yapmak bize bağlı.

Özel mülkiyet tamamıyla terk edilmedikçe, malların eşit ve adil bir yöntemle dağıtılması ya da insanların yaşamının refaha kavuşması olanaksızdır.

Yorgunluk hoşnutsuzluk getirir. Hoşnutsuzluk gelişim için gereklidir.

Ben benden öncekinin bıraktığı yerden başladım.

Devrimlerin en büyük nedeni, milletler ilerlerken anayasaların hareketsiz kalmasıdır.

İnsanın doğal çöküşünü bugün toplumsal ilerlemeden ayrı düşünmek mümkün değildir.

Gerileyici ilerleme karşısında akıllılık da aptallığa dönüşür.

Zihin anne ve toplumla rezonansa geldikçe kurulur.

Varlığımızı Afrika’daki üç, beş bin kişilik bir kabileye, rönesansı Floransa’daki Medicinlere borçluyuz. Ailelerin ve kabilelerin reisleri vardır; bütün büyük işleri hep bir kişi başlatmış, hatta başından sonuna pratik ve yaklaşık olarak o kişi tamamlamıştır.

Kendilik başkalarını dışarıda bırakarak değil, onları da kapsayarak gelişir

Çocuk yarınki insanın bugünkü kayıt aracıdır.