Yaşam kendi içinde anlamlı değildir. Boş bir tuval gibidir. Anlamın yaşamın içinde yaratılması gerekir; anlam önceden verilmez. Sana özgürlük verilir, yaratıcılık verilir, sana yaşam verilir. Anlam yaratmak için gerekli olan her şey verilir. Anlamı oluşturan temel unsurların hepsi verilir ama anlam verilmez. Anlamı sen yaratmak zorundasın. Üzerine bir resim yap.

İnsan hayatım dediği şeyin içini pek az doldurur, hem de gülünç derecede az.

Zâten inancımız olmasa, vâr olmanın anlamı anlamsızlıktan başka bir anlama gelir miydi?

Kimileri Gül dediler, ömür boyu güldüler; Kimileri de Gül dediler, Gül uğruna öldüler.

Kaybedeceğini bile bile neden mücadele ediyorsun dedi, öleceğini bile bile yaşadığını unutmuştu o ama... Bozmadım.

Bir sevgiyi anlamak, bir yaşam harcamaktır... Harcayacaksın!

Gerçek değer; gelmesi boşluk dolduran değil gitmesi boşluk yaratan.

Doğru şeyler yapmışsanız ölmüş gibi olmuyorsunuz, bunu giderek anlıyorum.

Zehir yudum yudum içilmez. Onu, bir hamlede yutmak lâzımdır

"Zehir yudum yudum içilmez. Onu, bir hamlede yutmak lâzımdır"

Yaşamak izler bırakmaktır.

Cesaretin ölçüsü ölmek değil, yaşamaktır.

Umut her şeyin iyi sonuçlanacağını hissetmek değildir. Umut, yaşam ve çalışmanın bir anlamı olduğunu hissetmektir.

Kimi ölüler bize ne kadar yakın. Yaşayanların birçoğu ne kadar da ölü.

Soru/n felsefedir: ne yandan bakmaya başlamalı yaşama, tanrıya, düşünceye ya da herhangi bir şeye. Bakılan her şey sahtedir. Göreceli sonucun, aksam yemeğinden sonra pastayla kiraz arasında yapılacak seçimden daha önemli olduğuna inanmıyorum.

Kitapsız bir oda, anlamsız yaşamak gibidir.

Dünyanın acısı olmasaydı, taze yeşil yapraklar üzerindeki güneş ışınlarının anlamı olmazdı.

Söylediklerim kendimedir, sizlere boşluk bırakıyorum.

Amaann, hayat boş be...

Yaşam için hayal ediyorum.